24 Ocak Kararları Ne Demektir?

Okuma Süresi: 2 Dakika  | Yazdır

1980 yılı 24 Ocak senesinde iflasın eşiğinde olan Türkiye’yi, o durumundan kurtarmak için mecburen alınmış kararlardır. O dönemde Türkiye’de ekonomi tam bir çalkantıdaydı. Her gün artan fiyatlar ve zamlar; memur, işçi, dar gelirli ailelerin geçimini zorlaştırıyordu. İşte 24 Ocak kararları, enflasyonu ve artan fiyatları durdurmak ve dar gelirli ailelerin durumunu iyileştirmek maksadıyla, ülkeyi istikrara kavuşturmak için alınmıştı.

24 Ocak kararları alınmasaydı ne olurdu?
24 Ocak kararları alınmasa idi Türkiye, Güney Amerika ülkesi olan Arjantin gibi olurdu. Arjantin’de olduğu gibi enflasyon %1000 ‘leri geçerdi. Her hafta fiyatlar 2 katı yükselerek hayat gittikçe pahalanırdı. Orta sınıf ortadan kaybolup; fakir tam fakir, zengin tam zengin olurdu. Geçimi zorlaşan insanlar isyan ve kavga çıkarırdı.

24 Ocak kararları IMF baskısıyla mı alındı?
24 Ocak kararları IMF baskısıyla alınmamıştır. Bu kararlar alınmak zorunda kalınmıştır. Çünkü karar öncesi ülke iflas etmek üzereydi. IMF ‘in tavsiyeleri sadece o günü kurtarmak içindi. Fakat 24 Ocak kararları çok daha geniş kapsamlıydı. Bu kararlar ile Türkiye’deki kötü gidişat durdurulmuş ve çok kısa sürede ülke toparlanmıştır. 24 Ocak kararları, Türkiye’nin içler acısı durumunu gören o dönemki idareciler tarafından alınmıştır.

24 Ocak kararlarının IMF baskısıyla alınmadığının en büyük kanıtı ise bu kararların birebir benzerlerini, 3 yıl sonra Fransa hükümetinin başkanı Mitterand’ın uygulamasıdır.

24 Ocak kararları yatırımları durdurdu mu?
24 Ocak kararları yatırımları durdurmayıp, aksine hareketlendirmiştir. Bu kararlar ile devlet kaynakları israfı durdurulduğu için yatırımlar hızlanmıştır. Bunun en güzel kanıtı, bir ülkede yatırım olup olmadığının en güzel göstergesi olan, yatırım malları ithalatıdır. Karar öncesi 1,5 milyar dolar olan yatırım malları ithalatı, 1980 yılında 1 milyar 800 milyon, 1981 yılında 2 milyar 200 milyon ve 1982 yılında 2 milyar 400 milyon ile her yıl artış göstermiştir.

O dönemde faiz ve kredilerin pahalı olması sebebiyle yatırımcılar, az para harcayarak çok yatırım yapma tekniğini kullanmışlar. Bu sebeple emeğin yoğun olduğu yani işçi sayısının arttığı yatırımlarda artış olmuştur. Konfeksiyon imalatı, emeğin yoğun olduğu yatırıma en güzel örnektir.