Plastikli sanayinin nitroselüloz’un ticari üretimi ile (1868) başladığı kabul edilir. Bu ise yaklaşık 130 yıl öncesi demektir. Nitro selülozu takiben, tarihi süreçte ikinci sentetik plastik olan fenol-formaldehit esaslı polimerler gelişmiştir. Bunların üretimleri ise bu tarihten yaklaşık 40 yıl sonra gerçekleştirilmiştir. Bu ve bunları izleyen diğer plastik malzemelerin temel yapı taşları ve hammaddeleri olan polimerler, 19. asrın ikinci yarısındaki bazı deneme çalışmalar sonunda ve birçoğu tesadüfen ortaya çıkmıştır.

Temel olarak doğada 3 farklı malzeme olduğunu ve bunların yaygın olarak kullanıldığını biliyoruz. Bunlar; polimerik malzemeler, metalik malzemeler ve seramik malzemeler olarak sıralanabilir.

Kolaylıkla el verenler metalleri oluÅŸtururlar. Ametaller ise polimerleri oluÅŸtururlar. Metalik ve ametalik elementlerin karışımı ise seramiklere yol açar. Bu üç temel malzeme arasında ÅŸu farklılıklar vardır. Metaller ısıyı ve elektriÄŸi iletirler. Parlaktırlar, genellikle serttirler, elektron vererek tepkimeye girerler. YoÄŸunlukları 1’den yüksektir. Polimerler, elektrik ve ısıyı iyi iletmezler, genellikle saÄŸlam veya donuk görünümlüdürler. YoÄŸunlukları küçüktür, 1 civarındadır, hafiftirler. Özellikle bu farklılıklar nedeni ile de farklı uygulamalar için metaller veya polimer tercih edilir. Metallere göre polimerler tercih edilmiÅŸtir. Böylece polimer malzemelerden deÄŸiÅŸik özellikte plastik üretilmiÅŸtir. Yazının Devamı…