BilindiÄŸi gibi 2003′te görevini tamamlayıp geri dönerken koruyucu tabakasındaki bir çatlaktan dolayı sürtünme ile feci ÅŸekilde yanıp hava uçan Columbia Uzaj MekiÄŸi, herkes tarafından büyük üzüntü ile izlenmiÅŸti. Enkazdan çıkarılan 400MB’lık Seagate marka sabit diskten sonunda verilerin tamamına yakını kurtarıldı. Büyük hasar almış olan disk yer çekimsiz ortamda yapılan uzun deneyler sonucunda verilerin %99′u kurtarılmış. Bir servet deÄŸerinde olduÄŸu söylenen bu büyük çalışma ne kadar gerekliydi diye insan sormadan edemiyor. Bu bilim adamları enerjilerini baÅŸka ÅŸeyler üzerinde kullansa daha iyi olurdu çünkü mekiÄŸin neden ve nasıl düştüğü kesin olarak ortaya konuldu. HDD’de daha nasıl veriler elde etmeyi düşünüyorlar veya ne elde ettiler cidden merak ettim doÄŸrusu. (:

“Where Information Lives” gibi iddalı bir slogan ile bütün dünyada hizmet veren fakat bunu pek ortalarda gözükmeden yapan EMC, veri yönetimi konusunda dünyada bir numara. Türkiye’de cep telefonu hizmetleri ve bankalarda depolanan verilerden akıllı çözümler üretme konusunda büyük yarar saÄŸlayan ve bu konuda rakipsiz olan bir firma EMC. Dünyada da benzer hizmetleri olan fakat bunları yaparken pek farkında olmadığımız bu büyük firmanın her sene düzenli olarak yaptığı bir araÅŸtırma bulunuyor. Bu araÅŸtırma dünyada depolanan veri miktarıyla alakalı. 2007 yılı araÅŸtırma sonuçlarına göre, dünyada internet üzerinde yaklaşık 280 milyar gigabyte veri bulunuyor. Bu aslında 2.8 exabyte’a denk geliyor falat öyle desem hiçbir ÅŸey anlaşılmayacaktı. Bu kadar veriyi bütün internet kullanıcı sayısına böldüklerinde ise, kiÅŸi başına tam 45GB veri düşüyormuÅŸ. Acaba kaçımız internete 45GB veri yüklemiÅŸizdir? Sizi bilmem ama ben kesin yüklemiÅŸimdir. Bu rakam 2007 yılı için öngördüklerinden bile %10 fazla çıkmış yani tahminlerin ötesinde bir büyüme yaÅŸanarak internet veri alanı geniÅŸliyor. Özellikle Blu-Ray’lerle birlikte HD içeriklerin yaygınlaÅŸması da bunda büyük rol oynamaya yeni yeni baÅŸladı. Yine ÅŸirketin yaptığı bir tahmine göre 2011 yılında toplam veri olarak 1.8 zettabyte’a ulaşılacakmış. Bu da gigabyte, terabyte, exabyte, zettabyte diye gittiÄŸini düşünürsek ÅŸu anki miktarın 500 katı anlamına geliyor. Bu hızla devam edersek gerçekleÅŸmesi hiç de zor deÄŸil…

Fiber optik, insanın saç teli kalınlığında ve çok hassas üretilmiÅŸ saf bir cam ip üzerinden ışığın iletilmesi prensibiyle çalışan bir sistemdir. Bu ÅŸekilde üretilmiÅŸ kabloların tercih edilmesinin en büyük sebebi, çevresel ÅŸartların ağır olduÄŸu; nemli, rutubetli, elektriksel alan parazitlerinin yoÄŸun olduÄŸu yerlerden etkilenmemesi ve her zaman stabil bir baÄŸlantı sunmasıdır. Fiber optik kablolar, iletimi ışık hızıyla yani saniyede 300 bin km’lik hızla gerçekleÅŸtirirler. Bu yönleri sebebiyle uzak mesafelere veri aktarımı için tasarlanmışlardır.

Fiber optik bir kablonun kesitine bakıldığında iç kısımları şunlardır:

• Merkez - Işığın hareket ettiÄŸi ince cam tabaka
• Cam Örtü - Merkezin dışını saran optik malzemeden üretilmiÅŸ, merkezden yasıyan ışığı tekrar merkeze geri gönderen kısım
• Kılıf - Kabloyu darbelere ve neme karşı koruyan dış katman

Yüzlerce hatta binlerce optik fiberden oluşan bu kablolar, merkez çaplarına,yapıldıkları malzemeye ve ışığın kırılma şekline göre ikiye ayrılırlar.

1. Tekil Modlu Fiberler: Yaklaşık 9 mikronluk çapa sahip olan ince merkezli kablolardır ve 1300 ile 1550 nanometre arasında dalgaboyu değerine sahip kızılötesi lazer ışığını iletirler. Bu kablo tipi genellikle veri kaybının daha az olması istenen yerlerde kullanılır.

2. Çoğul Modlu Fiberler: Yaklaşık 62.5 mikronluk çapa sahip olanlardır ve 850 ile 1300 nanometre arasında dalgaboyu değerine sahip kızılötesi lazer ışığını iletirler.Üretim maliyeti daha uygun olduğundanen çok kullanılan kablo türüdür. Kayıp miktarı tekil modlu kablolara göre daha fazladır.

Bazı fiber kablolar ise plastikten üretilmiÅŸtir ve 1mm’ye varan merkeze sahiptirler. Bu kablolar 650 nanometre dalgaboyuna sahip görülebilir kırmızı ışığı iletirler.

Yazının Devamı…

Bir noktadan diÄŸer bir noktaya digital veya binary bilgilerin iletilmesine, transfer edilmesine “veri iletimi” denir. Veri iletim sistemleri; bilgisayar - bilgisayar, bilgisayar - terminal veya bilgisayar device arasındaki veri iletimlerini gerçekleÅŸtirir. Digital veya binary hale dönüştürülebilen ses, görüntü gibi analog bilgilerin iletilmesi de veri iletimi ile gerçekleÅŸtirilir. Digital tekniklerin, yüksek verimliliÄŸin yanı sıra maliyetlerinin de düşük olması veri iletiminde kullanılmasının en önemli sebeplerindendir.

Digital sinyaller, herbiri bir voltaj seviyesiyle tanımlanan ve birbirinden farklı iki durumdan oluÅŸan “binary pulse” lerdir. Bu pulse’ler iki seviye arasında deÄŸiÅŸir. Bu seviyeler sırasıyla; “0″ veya “low” ve “1″ veya “high” seviyeleridir. Binary 0 seviyesi genellikle 0 V veya ground, binary 1 seviyesi de genellikle +5 V olarak tanımlanır. Ayrıca kullanılan sisteme göre bunların dışında baÅŸka voltaj deÄŸerleri de kullanılabilir.

Dünyaca ünlü Toshiba firması 51GB veri saklayabilen dvd yi tanıttı. HD DVD 3 katmandan oluşuyor. Her katman 17 GB veri saklama kapasi ile 51 GB lık yüksek hafızaya ulaşılıyor. Bu sene CES fuarında Verbatim ve diğer firmaların ürettikleri 15GB, 30GB yüksek kapasiteli ürünlerden sonra şimdiki lider Toshiba görünüyor.

Yüksek kapasiteli HD DVD ve Blu-Ray diskler arasındaki rekabet daha uzun yıllar devam edecek görünüyor.

GeliÅŸen flash bellek üretim teknolojileri sayesinde eskisine göre düşen fiyatlarıyla katı diskler de (Solid State Disk) yavaÅŸ yavaÅŸ maÄŸazalarda yer almaya baÅŸladılar. Asnet’in ülkemize getirdiÄŸi Bigboy marka SSD’lerin 16GB ve 32GB kapasiteye sahip modellerini, çeÅŸitli online satış maÄŸazalarından sipariÅŸ vererek satın alabilmek mümkün. Tabi MB başına düşen maliyetleri, manyetik plakalara sahip akrabalarına göre oldukça fazla olan SSD’ler her ne kadar eskiye göre ucuzladı desek de en azından genel kullanım için hâlâ pek makul fiyatlara sahip deÄŸiller. Fakat Japon dostlarımız, Katı Diskimsileri ile (kabul ediyorum garip bir isim oldu) ÅŸu an için olmasa da yakın bir zamanda fiyat sorununu çözebilirler.

Yazının Devamı…

Kuantum Bilgisayarların çalışma sistemleri ve günümüz bilgisayarlarından farkları:

Temel Farklılıklar

Bu açıdan klasik ve kuantum bilgisayarları arasındaki, aşağıda açıklamaya çalışacağımız, üç ana farkı kavramak kuantum bilgisayarlarının nasıl çalıştığını anlamamıza yardım eder umarız.

Ä°lk temel farklılık iki sistemin bilgi iÅŸleme ünitelerinde gözlemlenir. Klasik bilgisayarlar en küçük bilgi saklama ve iÅŸleme birimi olan bit’lerden yapılandırılmıştır. Bu fiziksel birimler “0″ ve “1″ ile simgelediÄŸimiz hallerden sadece birinde olabilirler. Kuantum bilgisayarları ise kübit’lerden oluÅŸur. Kübitler fiziksel sistemler olarak klasik bilgisyar sistemlerindeki 0 ve 1 hallerine sahip olabilmekle beraber 0 ve 1 arasındaki sınırsız baÅŸka halleri de barındırırlar. Bu ara haller, çakışma (Ä°ng., superposition) halleri olarak adlandırılmaktadır. Bu ara hallerin varlığı sayesinde bir kübit, sıradan klasik bir bit’e oranla çok daha fazla bilgiyi aynı büyüklükteki fiziksel bir alana sığdırmamıza olanak saÄŸlamaktadır.

Şekil 3: Bit ve Kübit (www.qubit.org)

Klasik bilgisayarlar ve kuantum bilgisayarları arasındaki ikinci önemli farkı üzerlerinde icra edebileceğimiz mantıksal işlemlerin havsalası ve kapsamı belirlemektedir.
Yazının Devamı…