Yaz güneşi ve kavurucu sıcaklıklar yemyeşil bitkileri ve rengârenk çiçekleri kuruma tehlikesiyle karşı karşıya bırakabilir. Dışarıda daha fazla zaman geçirilen bu dönemde, en sıcak aylarda bile bahçeleri yemyeşil ve çiçek dolu tutmanın yolları vardır. Kısmi veya tam gölgede gelişen bitkiler olduğu gibi tam güneş ışığında iyi gelişen bitkiler de vardır. Bahçelerde, evlere çok ihtiyaç duyulan gölgeyi sağlayabilecek (ve mülk değerini artırabilecek) ağaçlar dikmenin yanı sıra, tam güneş bitkileri eklemek bahçelere renk ve canlılık katabilir. Bu makalede sıcağa dayanabilen ve aynı zamanda muhteşem görünen, yaz bahçelerini, balkonları güzelleştirecek çok sevilen bitkilerinden bazılarına yer verilmiştir. İşte tam güneşi ve sıcağı seven bitkiler ve çiçekler:
Zinya (Kirlihanım Çiçeği)
Zinyalar (Zinnia elegans), arıları, kelebekleri ve sinek kuşlarını çeken hızlı büyüyen yıllık bitkilerdir. Sıcak havalarda, iyi gelişirler, bu yüzden bol güneş alan bir yerde yetiştirilmelidir. İyi drenaj sağlandığı sürece toprak konusunda seçici değillerdir. 21 farklı türü mevcut olduğundan, ilkbahardan ilk dona kadar gök kuşağının tüm renklerinde, mavi hariç, beyaz, pembe ve turuncu tonları da dahil olmak üzere çeşitli renklerde bolca çiçek açan kısa, orta veya uzun (1,2 metreye kadar) bitkiler arasından seçim yapılabilir. Çiçekleri 5-7,5 cm çapına ulaşabilir. Bir kesme çiçek bahçesi zinyalar olmadan tamamlanmış sayılmaz. Bu kolay ve hızlı büyüyen çiçekler, yaz sonu buketlerinin vazgeçilmezidir. Basit tek çiçeklerden daha sıra dışı, kıvrık, tepeli ve ponponlu şekillere kadar birçok farklı renkte ve benzersiz formda olabilirler. Ne kadar çok kesilirse o kadar çok çiçek açarlar. Kahverengiye dönmesi beklenen tohumları toplanarak gelecek yıla kolayca saklanabilir.
Kozmos Çiçeği
Kırsal bahçelerin vazgeçilmezi olan Kozmos (Cosmos sulphureus, Cosmos bipinnatus), en sıcak iklimlere bile dayanır. Bu yıllık bitki, eğrelti otuna benzeyen çekici yapraklarının üzerinde papatya benzeri çiçeklere sahip 25’ten fazla türe sahiptir. Cosmos bakımı kolaydır, fakir topraklarda, geniş bir sıcaklık ve nem aralığında bile yetişir. Ne kadar çok hasat edilirse, o kadar çok çiçek açarlar. Tek bir ekim, aylarca kovalar dolusu papatya benzeri çiçekler üretecektir. İlk dona kadar tüm yaz çiçek açar ve gelecek yıl tekrar çiçek açmak üzere kendi kendine tohum verir.
Kara Gözlü Susan
Kara gözlü susanlar (Rudbeckia hirta), yaz aylarında oldukça dayanıklı bitkilerdir. Yetiştirilirken, bol güneş ışığı almaları önemlidir. Ayrıca, bu bitkilerin verimli ve iyi drenajlı toprağa ihtiyacı vardır. Yetiştirilmesi ve bakımı en kolay bahçe bitkilerinden biridir. Hem çok yıllık hem de tek yıllık çeşitleri vardır. Kara Gözlü Susan’ın ilk mevsimde iyi sulanması gerekir. Bitki yerleştikten sonra kuraklığa dayanıklı hale gelecektir. Kısa ömürlü olan bitki genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında çiçek açar, Temmuz ve Ağustos aylarında en yüksek çiçeklenme dönemine ulaşır. Budama, sezonun sonlarına doğru yeniden çiçek açmasını teşvik eder. Parlak sarı ve turuncumsu taç yaprakları olan, turuncu-kırmızı ışınlara sahip çiçeklerin koyu renkli (morumsu siyah) bir orta düğmesi (göbek kısmı) vardır ve 60 ila 90 cm boyunda büyürler. Hafif ve baharatlı bir kokuya sahiptir. Nektar ve polen bakımından zengindirler, arıları, kelebekleri ve güveleri çekerler ve bu da onları kır çiçeği bahçelerinin vazgeçilmezi yapar. 25 türü olan bu yaz bitkisi kolayca kendi kendine tohumlanır.
Petunya
Düzinelerce çeşidi ve rengiyle petunyalar (Petunia türleri), her bahçede kendine yer bulur. Tam güneşten yarı gölgeye kadar olan alanları sever. Otsu çok yıllık olan petunyalar, küçükten büyüğe, düz ve fırfırlıdan katmerliye ve sarkıktan dike kadar çok çeşitli çiçek tiplerinde mevcuttur. Bu çiçekler, yalnızca daha sıcak iklimlerde çok yıllık olarak yetiştirilebilir. Yaz boyunca sürekli çiçek açarlar. Çiçekler hoş kokulu olabilir ve düz, damarlı, kenarlı ve yıldız desenlerinde geniş bir renk yelpazesine sahiptir. Çiçekleri pembe, mor, sarı, kırmızı, turuncu, yeşil, beyaz ve iki renkli, orta büyüklükte, trompet şeklinde olabilir. Yaz ortasında budamak ya da koparmak, cılızlaşmalarını önler ve sonbaharda çiçek üretimini artırır. Petunyalar, özellikle asılı sepetlerde ve pencere önü çiçekliklerinde göz alıcı görünür. Bazı eski çeşitleri hafif ve tatlı aromalı bir kokuya sahiptir. Petunyalar iyi drenajlı, hafif ve verimli topraklarda yetiştirildiklerinde en iyi görünümlerini alırlar. Yıllık yağış yerine bitkiler orta derecede nemli tutulması için düzenli olarak sulanmalıdır.
Ekinezya
Ekinezya (Ekinezya spp.), Kuzey Amerika’ya özgü on türü ve farklı renklerde çiçekleri olan düzinelerce çeşidi olan çayır bitkileridir. Genellikle çok yıllık (bazı bölgelerde tek yıllıktır) ekinezya çiçekleri kuraklığa dayanıklıdır ve sıcak havalarda ve tam güneşte gelişir. Kirpi otu da denilen ekinezyalar genellikle kubbe benzeri bir merkezi diskin etrafında hafifçe kıvrılmış ışın benzeri taç yapraklarına sahiptir ve yaz başından ilk dona kadar çiçek açar. Ilıman kış iklimlerde, ilkbaharda çiçek açmaya başladıkları bilinmektedir. Pembe, mor, altın sarısı, kırmızı, turuncu ve beyaz tonlarında papatya benzeri çiçekleri, mevsim ortasından sonuna kadar bahçelere renk katar. Çiçekler kelebekleri ve böcek polinatörlerini çekerken, tohum başları ötücü kuşlar için kış besin kaynağıdır. Yerine alışması için ilkbaharda ekilmeli ve daha fazla çiçek açmasını teşvik etmek için solmuş çiçek başları koparılmalıdır. Kuşların tohumlarla ziyafet çekebilmesi için kurumuş çiçeklerin sonbaharda budanması ertelenmelidir.
Battaniye Çiçeği (Gayret Çiçeği)
Battaniye çiçekleri, sıcak ve kuru iklimlerde, tam güneşte gelişir ve çoğu, iyi drenaj sağladığı sürece kumlu, fakir toprakları tercih eden melezlerdir. Botanik Adı Gaillardia x grandiflora olan,25 ila 30 türe sahip Battaniye çiçekleri canlı pembe, kırmızı, mercan, sarı, turuncu ve beyaz renklerde sürekli neşeli çiçekler açması için kolayca yeniden tohumlanan hassas bitkilerdir. Gaillardia aristata ve Gaillardia pulchella (= G. drummondi, G. bicolor ) adlı iki tür, bahçelerde yetiştirilen en yaygın battaniye çiçeği türü olan, Gaillardia x Grandiflora’yı üretmek için 1857’de bir bahçede melezlenmiştir. Bu melez, her iki ebeveynin de en iyi özelliklerine sahiptir: büyük çiçekler, çok yıllık bir alışkanlık, sıcağa, kuraklığa ve fakir toprağa karşı iyi tolerans ve soğuğa dayanıklılık. Türlerden daha kuvvetli olmalarına rağmen, nispeten kısa ömürlü çok yıllıklar olma (ortalama ömür iki yıldır) eğilimindedirler. Bunun sebebi sadece mükemmel drenaja ihtiyaç duymaları değil, aynı zamanda çok hızlı çiçek açıp kendilerini çabuk tüketmeleridir. Kuru çayırlara ve otlaklara özgü olan bu papatya benzeri çiçekler bir bordüre, kaldırım kenarı şeridine, eğimli bir alana veya kaya bahçesine dikilebilir, saksılarda ve kaplarda yetiştirilebilir. Bazı çeşitleri, meyan kökü, sakız ağacı ve leylak gibi çeşitli kokularla doludur. Solmuş çiçekleri ayıklamak gerekli değildir ancak bitkilerin tohum üretmek için enerji harcamalarına izin vermeyerek ömürlerini uzatmaya yardımcı olur. Bu, bitkinin daha düzenli görünmesini sağlar ve daha fazla çiçeklenmeyi teşvik edebilir. Çiçekleri arıları ve diğer polinatörleri (tozlayıcıları) çekerken, tohum başları ötücü kuşlar ve diğer yaban hayatı için besin kaynağıdır.
Çayır Papatyaları
Asteraceae familyasına (papatyagiller) dahil edilen papatyalar yaz aylarının vazgeçilmezidir ve 20.000’den fazla farklı türüyle her bahçeye uygun bir papatya vardır.
İngiliz Papatyası
Latince adı Bellis perennis olan bir çeşit çayır papatyası türü Koyungözü adıyla bilinseler de aynı adı taşıyan birçok bitki olması nedeniyle ayırt edilebilmeleri için daha çok adi çayır papatyası ya da İngiliz papatyası (Pomponette) adlarıyla bilinir. Her çeşidin, renk, çiçek formu ve ışın benzeri taç yapraklarının sayısı gibi kendine özgü özellikleri vardır. Bazı bölgelerde kısa ömürlü çok yıllık otsu bitkilerdir, ancak daha sıcak iklimlerde iki yıllık, daha soğuk iklimlerde ise tek yıllık olarak yetiştirilebilirler. Papatyalar ıslak toprağa tolerans göstermezler, ancak toprak tipine uyum sağlarlar. Kuraklığa karşı dayanıklıdırlar ve çoğu böcek zararlısı onları rahatsız etmez. Kelebekleri çeken hafif, ot benzeri bir kokuya sahiptirler.
Shasta Papatyaları
Ay papatyası, Alman papatyası adlarıyla da bilinen Shasta (şatsa) papatyaları en yaygın papatya türlerinden biridir. Geleneksel papatya dendiğinde çoğu kişinin aklına şasta papatyaları (Margarit, dev beyaz papatya) gelir. Shasta papatyası (Leucanthemum x superbum), göze çarpan ve muhteşem çiçek görünümü nedeniyle değer verilen, oldukça popüler bir otsu çok yıllık bitkidir. Çiçekleri, parlak sarı merkezli, canlı beyaz taç yaprakları üretir. Shasta papatyalarını bol güneş ışığı alan ve zengin, iyi drene edilmiş toprakta yetiştirilmelidir.
Kâğıt Papatyası
Papatyagillerden bir başka bitki kâğıt papatyasıdır. Kesme çiçek bahçelerine çok yönlü ve dokusal bir katkı sağlayan kâğıt papatyaları (kâğıt çiçekleri) taze olarak kullanılabileceği gibi sonbahar buketleri ve çelenklerde kullanılmak üzere kurutulabilir. Ölmez otu olarak da bilinen bu kâğıtsı çiçekler, kurutulduğunda renklerini ve şekillerini sonsuza dek korur. Tozlayıcılar tarafından da sevilen bu muhteşem güzellik, kuraklığa dayanıklılığı ve canlı, uzun ömürlü çiçekleri sayesinde bahçeler için harika bir seçimdir. Yerleştikten sonra oldukça az bakım gerektirir; tek yapılması gereken, sürekli çiçeklenmeyi teşvik etmek için, kurumuş çiçekleri temizlemektir. Ayrıca kendi kendine tohumlanabilirler ve böylece bahçede başlangıçtakinden daha fazla bitkiye sahip olunur.
Altın Madalyon, Tereyağı Papatyası
Asteraceae (papatyagiller) familyasına bağlı, Orta Amerika, Karayip bölgesi, Meksika ve güneybatı eyaletlerine özgü olan Melampodium cinsi yaklaşık 40 türe sahiptir. Altın madalyon adıyla bilinen Melampodium divaricatum türü yaz boyunca altın sarısı basit yıldız şekilli papatyalar açar. Sarı/altın renkli çiçekleri nedeniyle tereyağı papatyası olarak da bilinir. Çiçekler, kümeler halindeki bitkilerde bulunur. Sıcak ve nemli yerlerde iyi yetişen ve çiçek açan bir diğer tek yıllık bitkidir. Daha uzun çeşitleri kesme çiçek yataklarında kullanılabilirken, daha kısa çeşitleri yataklar (tarhlar), bordürler, saksılar veya kaplar için uygundur. Tam güneş seven bitkinin su ihtiyacı orta seviyededir.
Ayçiçeği
70’ten fazla farklı ayçiçeği türü (Helianthus annuus), yaz bahçelerinde göz alıcıdır. Gelişmek için bol miktarda güneşe ihtiyaç duyar. Günde sekiz saat güneş idealdir. Çiçekler yaklaşık 10 ila 30 cm çapındadır, koyu çikolata renkli merkezi bir diskin etrafını saran sarı taç yapraklarıyla devasa, parlak çiçekler açar. Dik ve sert saplar üzerinde büyüyen çiçek başları sabahtan akşama kadar güneşi takip eder. Bu nedenle günebakan ya da günçiçeği de denir. Polensiz melezler, beyaz, kırmızı, sarı, turuncu, iki renkli ve hatta mor dahil olmak üzere çeşitli renklerde büyük çiçek başları üretir. Arılar için çekici olan merkezi diskleri, sonbahar ve kış aylarında kuşlara yiyecek sağlayan ayçiçeği tohumlarına dönüşür. Uzun, dallı ve çalı benzeri bir forma sahip olan bitkiler, 60 cm’den 4,4 metreye kadar farklı boylarda olabilir. Ayçiçekleri, iyi drenaj sağladıkları sürece toprak tipine uyum sağlar. Bazı bölgelerde tek yıllık bitkilerdir. Uzun boyu bir çiçek tarhının arkasına, kesme çiçek bahçelerine, büyük veranda saksılarına dikmek, yıllık bir paravan olarak kullanmak, çit boyunca dizmek veya büyük bir saksıda yetiştirmek için onu mükemmel kılar.
Trompet Sarmaşığı (Acem Borusu)
Trompet Sarmaşığı (Campsis radicans), sinek kuşlarının bayıldığı büyük trompet şeklindeki çiçeklere sahip, hızlı büyüyen çok yıllık bir bitkidir. Türkiye’de bilinen adı Acem Borusu’dur. Bitkiler 12 metreye kadar uzar ve kırmızı, sarı ve turuncu gibi farklı tonlarda çiçekler elde etmek için farklı çeşitleri yetiştirilmiştir. Hafif, orta nemli, iyi drene edilmiş, orta-eğimli topraklarda, tam güneşte veya yarı gölgede gelişir, ancak düzenli kalmaları için budama(kış sonu veya ilkbahar başında) gerektirir. Sıcağa olduğu kadar soğuğa ve kuraklığa da dayanıklıdır. Yaz boyunca görülen gösterişli çiçekler dalların uçlarında kümeler halinde bulunur ve uzun süreli, göz alıcı bir çiçek manzarası sunar. Çekici, fasulye benzeri tohum kapsülleri çiçekleri takip eder. Üstü tüylü, parlak, koyu yeşil ve altı tüysüz, donuk yeşil yaprakları olan yaprak döken bir bitkidir. Yolu üzerindeki her şeyin üzerinden hava kökleriyle tırmanarak ( ahşap, taş, tuğla) zarar verebilen bu odunsu tırmanıcı erozyon kontrolü için faydalıdır. Çardaklar, duvarla, çitler için mükemmel bir seçimdir. Yer altı sürgünlerinden bolca sürgün verir ve kendiliğinden tohumlanır, doğada genellikle yoğun koloniler oluşturur yani agresif bir yayılmacı olabilir, bu nedenle sıkı kontrol altında tutulmalı, düzenli budama yapılmalıdır, ancak yaz sıcaklıklarının daha serin olduğu bölgelerde daha az etkilidir.
Sabah Sefası
Bahçelerde ve peyzajlarda en sık bulunan Sabah Sefası’nın (Ipomoea purpurea) 1.000’den fazla çeşidi tanımlanmıştır. Convolvulaceae familyasına ait çiçekli bir bitkidir. Meksika ve Orta Amerika’ya özgüdür ancak dünya çapında yaygın olarak yetiştirilmiş ve doğallaştırılmıştır. Dona dayanıklı, yıllık bir tırmanıcıdır. Sabahları kalp şeklinde yeşil yapraklarla kaplı, hızlı büyüyen, kıvrımlı gövdelerinde mavi, mor, pembe, kırmızı, macentadan beyaza kadar değişen büyüleyici renklerde güzel, egzotik görünümlü, trompet şeklinde çiçekler açar. ‘Sabah Sefası’ adı bitkilerin çiçeklenme alışkanlığından gelir. Trompet şeklindeki çiçekler erken ve sadece bir günlüğüne açılır, sıcak havalarda öğleden sonra solmaya başlar. Birçok çiçek arka arkaya açar, bu nedenle bitki yaz boyunca ve sonbaharın başlarına kadar çiçek açarak aylarca hoş bir görüntü oluşturur. Hafif kokusu, gül, narenciye ve yosun gibi farklı koku notalarına sahiptir. Daha fazla çiçek açmasını teşvik etmek için solmuş çiçekleri kesilmelidir. Bazı çeşitleri, yıl boyunca sıcaklığın 7 santigrat derecenin üzerinde olduğu iklimlerde çok yıllık olabilir. Genellikle tohumdan yetiştirilir, çünkü hazır yetiştirilmiş bitkiler nadiren bulunur. Sabah sefası tohumları ilkbahar başında ekilmeli ve sıcak, iyi aydınlatılmış bir yerde, iç mekânda veya ısıtmalı bir serada yetiştirilmelidir. Yaz başında, dikimden önce genç bitkiler, üzerine tırmanabilecekleri uygun bir destekle açık hava şartlarına dayanıklı hale getirilmelidir. Sabah sefası birkaç metre yüksekliğe kadar büyüyebilir veya desteğinin yüksekliği yaklaşık 1,5-2 m ile sınırlandırılabilir. Belirli bölgelerde istilacı olabilir. Bazı bölgelerde hızla büyüyebilir ve kendi kendine tohum yoluyla yayılabilir, bu da yerli türler için bir sorun haline gelmesine neden olabilir.
İpek Çiçeği (Kedi Tırnağı)
İpek çiçeği (Portulaca grandiflora) semizotugiller ailesindendir. Parlak ana renklerde açan gül benzeri çiçekleri ve yatay büyüme alışkanlığı nedeniyle genellikle yosun gülü de denir. Kedi tırnağı adıyla da bilinir. Yıllık olarak yetiştirilir, saksı bahçeciliğinde popülerdir ve bazen yer örtücü olarak kullanılır. Kayalık, kumlu toprağı tercih eder ve iyi drenaj şarttır. Yaz ortasındaki yoğun güneş ve sıcaklık bu sukulenti ilk dona kadar sürekli çiçek açmaya teşvik eder. Kalın ve sulu, küçük, silindirik yapraklara ve çok çeşitli renklerde, tek katlı, yarı katmerli ila katmerli çiçeklere sahiptir. Pembe, kırmızı, beyaz, sarı veya turuncu renkteki gösterişli çiçekleri arılar, kelebekler ve sinek kuşları gibi polinatörleri çeker. Çiçekler genellikle parlak ışıkta tamamen açılır ve sıcak havalarda öğleden sonra kapanır. Bu hızlı büyüyen bitki ilkbahar sonlarında peyzaja eklenebilir; ilkbahardan sonbahara kadar tekrar tekrar açan çiçeklerle dolup taşar. Yeni çiçeklerin büyümesini teşvik etmek için eski çiçekler temizlenmelidir.
Aster (Yıldız Çiçeği)
Aster, hızlı büyüyen ve mevcut çiçeklere rengarenk bir hava katan, çok yıllık güzel bir bahçe bitkisidir. Geç mevsim çiçek açan bu dayanıklı çok yıllık bitkiler, Ağustos ayından ilk dona kadar açan pembe, mavi, mor ve beyaz renklerde fırfırlı, ışın ya da papatya benzeri çiçeklere sahiptir. Yüzlerce farklı aster (Symphyotrichum türleri) tespit edilmiştir ve bunların bir avuç kadarı hariç hepsi tam güneşte, sıcakta ve tınlı, iyi drenajlı toprakta iyi gelişse de bu dayanıklı çiçekli bitkiler çok çeşitli yetiştirme koşullarına dayanabilir. Bazı çeşitlerin, hayvan ve böcek zararlılarını caydıran hoş olmayan bir kokusu vardır. Asterler, çayırlarda doğal olarak yetişebilir veya arılar, kelebekler ve diğer tozlayıcıları çekmek için karışık bordürlere ekilebilir. Çiçekler açana kadar yeni bitkiler düzenli olarak sulanmalı, yerleştikten sonra toprağı nemli tutulmalıdır. Çoğu çok yıllık bitki için 2,5 cm yağmur veya haftada bir sulama önerilir. Gübre söz konusu olduğunda, aster ayda iki kez dengeli bir gübre ile beslenmeyi sever.
Hibiskus (Gül Hatmi)
Bir ebegümeci çeşidi olan gül hatmi (hibiskus), ılıman bölgelerde popülerdir ve kışı iç mekanlarda geçirilebilen yıllık bir bitki olarak yetiştirilir. Bununla birlikte, dünya genelinde bazıları tek yıllık, bazıları çok yıllık, çalı ve hatta küçük ağaç olarak yetişen 200’den fazla tür ve çok daha fazla kültür çeşidi (Hibiscus spp.) bulunmaktadır. Hibiskus, iyi drenajlı tınlı topraklarda tam güneşte gelişen, nemi seven bitkilerdir. Bu bitkiler kuru ve kurak iklimlerde iyi gelişmez ve bazı dayanıklı türleri sulak alanlarda ve bataklıklarda gelişir. Boyutları çeşide göre değişir, ancak genellikle 1,5 – 1,5 metre yüksekliğine ulaşırlar. Yaz ortasından sonbahara kadar çok sayıda trompet şeklinde büyük çiçekler (30 cm’ye kadar) üretirler. Bazı türler koyu damarlı sakız pembesi çiçeklerle bezenir. Bazıları ise koyu yeşil yaprakları üzerinde muhteşem, canlı kırmızı çiçeklere sahiptir. Beyaz, mavi, turuncu, şeftali rengi, sarı, mor, mavi alt tonlu lavanta pembesi çiçeklere sahip olan türleri de vardır. Peyzajda hala yeterince kullanılmayan bu bitkiler uzun ömürlü olmalarını sağlamak için rüzgardan korunmaları ve bol güneş almaları sağlanmalıdır.
Karanfil
Güzel çiçekleri ve mavi-yeşil yapraklarıyla bilinen karanfiller (Dianthus türleri) peyzaja hem güzellik hem de hoş bir koku katar. Büyüleyici, renkli çiçekleriyle güneşli bordürlerin ve patikaların kenarları için ideal bir seçimdir. Karanfil, kısa süreler boyunca kuru toprağa dayanıklıdır ve bu da onu bahçeler için pratik bir katkı haline getirir. Bu yayılıcı çok yıllık bitkiler, bahçenin güneşli noktalarındaki sınırlar boyunca iyi yetişir. Bir yamaç boyunca, kaya bahçesinde, kaldırım kenarı şeridinde veya patika kenarında yer örtüsü olarak kullanılabilir. Çiçeklenme zamanı çeşide bağlıdır, ancak her renkte olabilen çiçeklerin kenarları tırtıklı taç yaprakları vardır.
Horoz İbiği
Horozibikleri (Celosia türleri), yaprakların oldukça üzerinde yükselen kırmızı, turuncu, sarı, beyaz ve pembe tonlarında zarif tüylü sorguçlara sahiptir. Kesme veya kurutulmuş çiçek olarak mükemmeldir. Otsu çok yıllıktır. Bu bitki genellikle ılıman bölgelerde yıllık olarak yetiştirilir. Cüceden uzuna kadar birçok çeşit mevcuttur. Bazı çeşitleri, 1,5 metreye kadar uzayabilen ve kazık gerektirmeden dik durabilen bitkilerde daha dar, tüylü yapıya sahiptir. Sıcak ve nemli yaz aylarında, tam güneşte (günde 8 saat), verimli ve iyi drenajlı topraklarda iyi gelişir. Kuraklığa dayanıklıdır, orta miktarda su yeterlidir. Seçime bağlı olarak, horozibikleri tarhlarda, bordürlerde, kesme çiçek bahçelerinde ve saksılarda iyi gelişir. Solmuş çiçekleri koparılıp temizlenmediğinde kolayca kendi kendine tohum verir. Horozibikleri genellikle taze çiçek olarak 2 hafta dayanır ve ayrıca daha sonra kullanılmak üzere kurutulabilir. Taze kesilmiş sapları sıcak ve karanlık bir yerde ters çevirerek 2 ila 3 hafta veya dokunulduğunda sertleşene kadar asılı tutulmalıdır.
Lantana (Ağaç Minesi)
Kelebekler için bir nektar kaynağı olan Lantana (Lantana camara) tek yıllık bir bitkidir ve yalnızca birkaç bölgede çok yıllık, sarmaşık bir çalı halindedir. Florida Çiçeği, çalı minesi ya da ağaç minesi olarak da bilinirler. Geniş yapraklı ve her dem yeşildirler. Yapraklar oldukça pürüzlüdür ve kenarları ince dişlidir ve gövdeler mevsim sonunda odunsu bir hal alır. Lantanalar Mayıs ortası civarında iyi drenajlı nemli toprağa dikilmelidir. Tek yıllık olarak yetiştirildiğinde ilkbahar sonundan dona kadar, don olmayan bölgelerde neredeyse yıl boyunca çiçek açar. Küçük çocuklar, köpekler veya atlar varsa lantana dikerken dikkatli olmak gerekir, çünkü onlar için zehirlidir. Orta derecede suya ihtiyaç duyar. Köklenip yerleştikten sonra kuraklığa dayanıklıdır. Lantana, tam güneşte ve sıcak havalarda büyük veranda saksılarında, asılı sepetlerde, saksılarda ve yatak bitkisi olarak gelişir. Hızlı büyüyen lantanalar kırmızı, turuncu, sarı, altın, mavi, mor, beyaz ve pembe gibi düz veya iki tonlu renklerde çok sayıda minik çiçekten oluşan küçük, yuvarlak toplu halde çiçeklere sahiptir. Çoğu çeşidin her çiçek başında birden fazla renk bulunur. Disk şeklindeki çiçek başları sinek kuşlarını ve kelebekleri kendine çeker. Bitkilerin çiçeklenmeyi artırmak ve şekillerini korumak için hafif budamaya ihtiyacı olabilir. Hem dik hem de sarkan çeşitli çeşitleri mevcuttur. Çiçekleri, bazı bahçıvanlar rahatsız edici bulmasa da, genellikle rahatsız edici olarak tanımlanan bir koku yayar.
Verbena (Yer Minesi)
Verbena, tek yıllık olarak yetiştirilen ve hem sarkık, sürünücü hem de dik büyüme alışkanlıklarına sahip çeşitlerden oluşan bir bitki olsa da bazı bölgelerde otsu çok yıllıktır. Mine çiçeği ya da yer minesi olarak da bilinen verbenaların büyüme hızları orta derecededir. Tam güneşte en iyi şekilde büyürler, sıcağı ve nemi severler ve sulama aralarında kuru toprağı tercih ederler. Bazıları pembe, mor, mavi, kırmızı, sarı ve beyaz tonlarında küçük, yıldız şekilli çiçek kümeleri sunan süs bitkileri olarak yetiştirilir. Çiçek açmaya ilkbahar sonlarında başlarlar, haftalarca çiçek açabilir ve tozlayıcıları çekebilirler. Sıcak ve kurak koşullarda çiçeklenme azalabilir. Aşırı sulama ve yetersiz hava akışı küf ve mantar enfeksiyonlarına neden olabilirken, çok az güneş ışığı uzun ve ince büyümeye neden olabilir. Verbena bonariensis veya uzun verbena gibi dik türler, tarhlara çarpıcı bir yükseklik kazandırır. 90 cm ila 180 cm kadar uzunluğa ve 30 cm ila 90 cm genişliğe kadar büyürler. Çiçek tarhları, saksılar ve pencere süsleri için uzun çeşitleri tercih edilebilir. Sarkık olan çeşitler sadece 30 cm boyunda olabilen genellikle yıllık bitkilerdir; ilkbahardan sonbahara kadar fidanlıklarda göz alıcı bir görüntü oluştururlar. Asılı sepetlerde, kaya bahçelerinde ve bordür veya yer örtüsü olarak iyi sonuç verirler. Alçak ve yayılan yer örtücü çeşitleri, kaya bahçelerinde, yamaçlarda, bordürlerde ve asılı sepetlerde görünüşleri hoştur. Koyu yeşil yapraklarından oluşan yoğun örtüleri, küçük, beş adet taç yapraklı çiçeklerden oluşan parlak kümelerle vurgulanır. Yosun verbenasının tüylü yaprakları 30 cm uzunluğa ve 90 cm hatta daha geniş bir genişliğe ulaşır. Yosun verbena, özellikle daha yapısal bahçe bitkileriyle eşleştirildiğinde bahçeye incecik bir unsur katar.
Milyon Çanlar
Milyon Çanı (Calibrachoa x hybrida) bir petunyaya benzeyebilir, ancak tamamen farklı bir bitkidir. Solanaceae familyasından çiçekli bir bitki cinsidir ve minyatür petunyalara benzeyen yüzlerce küçük, çan benzeri çiçekleri nedeniyle genellikle milyon çanlar veya mini petunya olarak anılır. 1990’ların başında tanıtılan Calibrachoa’nın tüm çeşitleri, Güney Amerika’ya özgü orijinal türlerle melezlenmiştir. Bakımı kolay, bol çiçek açan ve geniş bir renk yelpazesine sahip olan bu bitkiler çeşitli bahçe ortamlarında kullanılabilir, polinatörler (tozlayıcılar) için caziptir. Sürünen gövdeler, mor, mavi, pembe, kırmızı, macenta, sarı, turuncu, bronz ve beyaz tonlarında düz ve iki tonlu renklerde çiçeklerle birlikte yaprak yığınları üreten bu bitkiler bazı bölgelerde kışa dayanıklıdır ve genellikle daha soğuk iklimlerde tek yıllık, ılıman iklimlerde ise çok yıllık olarak yetiştirilir. Mayıs’tan Ekim’e kadar aralıksız çiçek açar. En iyi performansı tam güneşte (ideal olarak günde altı saat güneş ışığı) gösterirler, ancak kısmi gölge de kabul edilebilir fakat bu durumda çiçeklenme azalabilir. Yazın en sıcak döneminde güzel görünmeleri için toprağı sürekli nemli tutulmalıdır. Sürüngen, sarkıcı büyüme alışkanlıkları ve bol çiçekleri nedeniyle asılı sepetler, pencere önü çiçeklikleri, saksı bahçeleri ve peyzajda yer örtücü olarak idealdir.
Rozet veya Pervane Çiçeği
Madagaskar, Hindistan ve tropikal Asya’ya özgü olan Rozet veya Pervane çiçeği (Catharanthus roseus ) çalımsı bir bitkidir, don olmayan bölgeler dışında genellikle yazlık bir yıllık olarak yetiştirilir. Botanik olarak eskiden Vinca rosea olarak bilindiği için birçok kişi hala onu vinca olarak adlandırmaktadır. Bazen Madagaskar pervane çiçeği olarak da adlandırılan rozet çiçeği, çiçeklerinin benzer görünümü nedeniyle genellikle impatiens (camgüzeli) ile karıştırılır. Ancak camgüzeli çiçeklerinin aksine, pervane çiçeği tam güneşte (tam güneşten yarı gölgeye kadar olan alanlarda), yoğun sıcaklıkta gelişir ve yerleştikten sonra kuraklığa dayanıklıdır. Pervane çiçeği, güneşli bölgelerde en iyi yıllık bitki olmaya adaydır. Su ihtiyacı orta seviyededir. Serin ve nemli koşullara dayanıklı değildir, bu nedenle en iyi sonuçlar için bu yıllık bitkinin dikimi Mayıs ortasına kadar ertelenebilir. Pervane çiçeği bitkisi mantar hastalıklarına biraz yatkındır, bu nedenle üstten sulamadan kaçınılmalıdır. Parlak yaprakların üzerinde saf beyaz, pembe, gül rengi, pembeli beyaz, kırmızılı beyaz, mor, lavanta veya kırmızı renkte çiçekler açar.
Yelpaze Çiçeği
Fan veya yelpaze çiçeği olarak bilinen Scaevola, bahçelere ve kaplara süper, göz alıcı bir unsur ekleyen Avustralya kökenli çok yıllık bir bitkidir. Bazı bölgelerde tek yıllık olabilir. Eşsiz formu, bol çiçek açması ve çok yönlü büyüme alışkanlığı ile açık alanlara ekilebilecek cazip bir çeşittir. 20-35 cm yüksekliğe ulaşabilirler. Sıcak iklimi severler, tam güneşte kısmi gölgeye alanlarda iyi yetişirler, düşük nem veya orta kuraklıktan rahatsız olmazlar ve gelişmek için fazla bitki besine ihtiyaç duymazlar. Hızlı büyüyen, az bakım gerektiren bu tam güneş bitkisi, sıcağa ve kuraklığa karşı son derece dayanıklıdır. Büyüme mevsimi boyunca, İlkbahardan sonbahara kadar sürekli mavi, mor, pembe, beyaz ve lavanta gibi çeşitli renklerde taç yaprakları olan narin çiçekler açar. Bazı çeşitler, farklı tonların birbirine karıştığı iki renkli veya çok renkli çiçeklere de sahip olabilir. Çiçekler genellikle beş taç yaprağına sahiptir, ancak taç yapraklarından biri diğerlerinden önemli ölçüde daha büyük ve belirgindir, bu da çiçeğe yelpaze görünümü verir. Daha büyük taç yaprağı genellikle canlı bir renge sahipken, daha küçük taç yaprakları genellikle daha açık renklidir. Bu özellik, çiçeklere bahçelerde göze çarpan, kendine özgü, asimetrik bir görünüm kazandırır. Çiçeklerinin şekli sanki ikiye bölünmüş gibi olduğundan “yarım çiçek” de denilen bu çiçekli bitkiler yürüyüş yollarının kenarlarına, saksılara ve pencere önü çiçekliklerine dikilebilir. Tüm scaevola türleri kelebekler için önemli bir nektar kaynağıdır ve her bahçede göz alıcı bir görünüm sergilerler. Çiçekler solduktan sonra, iyi bir budama yeni çiçeklerin açmasını teşvik eder.
Nergis
Nergisler çok yıllık, belirgin yeşil yapraklarından çan şeklinde çiçekler açan bitkilerdir. Yaklaşık 88 farklı nergis türü vardır. Hepsi, çok eski zamanlardan beri Kuzey Yarım kürede yetişen yabani nergislerden gelmektedir. Birkaç türün nefis bir kokusu vardır. Bitki, adını Yunan mitolojisindeki kibirli, kendini beğenmiş avcıdan almıştır. Nergis, sudaki yansımasına o kadar aşık olmuştur ki, sonunda suda boğulmuştur. Bu yüzden nergisler her zaman biraz aşağı bakarlar. Nergisler soğan ile üretilir. Nergis soğanları sonbaharda nemli ama iyi drene edilmiş toprağa dikilmelidir. Bu, çürüme sorunlarını önlemek için çok önemlidir. Soğanların ve çiçeklerin bol suya ihtiyacı vardır, bu yüzden toprağın kurumasına izin verilmemelidir. Ne kadar çok su alırlarsa o kadar uzun boylu olurlar. Kısmi gölgede de büyüyebilirler ancak tam güneşte daha iyi yetişirler. Nergislerin birçok farklı çeşidi vardır; bazıları Ocak ayı gibi erken, bazıları ise Mayıs ayı gibi geç çiçek açar. Nergislerin boyları yaklaşık 5 cm ile 45 cm arasında değişir ve alışılmış sarı trompet biçimli olanların dışında çeşitli renk ve formlarda bulunurlar. Bahçe nergisleri saksılarda da yetiştirilebilir. Saksılar Ocak ayından itibaren dışarıya çıkarılabilir. Hafif bir gece donu sorun teşkil etmez. Çiçek açtıktan sonra solmuş çiçekleri ayrılmalıdır. Solan çiçekleri kesmek, soğana bitkinin geri kalanı ve tomurcuklar için daha fazla enerji sağlar.
Gündüz Zambağı
Gündüz zambakları (gün zambağı ya da gün güzeli de denir) bordür ve kenar süslemelerinde popüler olan, yetiştirmesi kolay çok yıllık bitkilerdir. İhmal edildiğinde bile hayatta kalan çok yıllık bir bitki isteyenler, gündüz zambağını tercih edebilir. Kuraklığa dayanıklı olan bu bitki çoğu toprak türünü tolere eder ve neredeyse hiç bakım gerektirmez. En yaygın bilinen çeşidi olan sarı renklisinin yanı sıra, kırmızı, turuncu, mor ve pembe tonlarında birçok farklı gündüz zambağı çeşidi (Hemerocallis) de mevcuttur ve bitkiler 1,5 metreye kadar uzayabilen uzun çiçek saplarına sahiptir. Her çiçeğin ömrü sadece bir gündür, adı da buradan gelir ancak her çiçek sapında 12 ila 15 tomurcuk bulunur ve olgun bir bitkide 4 ila 6 çiçek sapı bulunabilir, bu yüzden bitki sürekli çiçek açıyormuş gibi görünür. Akla gelebilecek her boyda ve her renkte, tek veya katlı çiçekleri olabilir. Gündüz zambağı yetiştirmek için tam güneş ışığı alan ve iyi drenajlı toprak sağlayan bir yer seçilmelidir. Gün ya da gündüz zambakları sıcak iklimlerde daha koyu renkli çiçeklere sahip olabilir, bu nedenle renklerini koruyabilmeleri için soğanları öğleden sonra gölgesi olan bir yere dikilmelidir, ancak gölge çiçek sayısını azaltabilir. Çiçekleri kelebekleri ve sinek kuşlarını cezp eder, kediler için zehirlidir.
Civanperçemi
Civanperçemi (Achillea), aster, krizantem ve ayçiçeğini de içeren papatyagiller (Asteraceae) familyasından, Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika’nın ılıman bölgelerine özgü otsu çok yıllık bir bitkidir. Tarlalar ve yol kenarları gibi bozulmuş alanlarda bulunur. Bu cins adını Yunan mitolojisindeki Truva Savaşları kahramanı Aşil’den almıştır. Aşil’in bu bitkiyi askerlerin kanamasını durdurmak ve yaralarını iyileştirmek için ordusuyla birlikte taşıdığı rivayet edilir. Türe özgü sıfat ise tüy benzeri yapraklarından gelir. Bol güneşte, iyi drene edilmiş topraklarda gelişir. Fakir topraklara, kuraklığa ve orta derecede tuza dayanıklıdır. Hafif gölgeye toleranslıdır ancak en iyi renk ve çiçeklenme tam güneşte elde edilir. Bitkiler dik bir küme halinde büyür, boyları 30 ila 90 cm arasında değişir ve eğrelti otuna benzer, hoş kokulu yapraklara sahiptir. Yaz başından sonbahara kadar krem beyazı, sarı, pembe, kırmızı, mor ve turuncu renklerde düzinelerce küçük çiçekten oluşan şemsiye şeklinde çiçekler üretir. Kesme ve kurutmada iyi çiçeklerdir ve kelebek, böcek gibi birçok polinatörü çekerler. Doğal ortamlarda, yer örtüsü olarak veya az yaya trafiği olan alanlarda çim alternatifi olarak kullanılabilen, kendi kendine tohumlanan bu bitki rizomlar ve tohumlarla agresif bir şekilde yayılabilir. Çiçeklenmeyi uzatmak ve tohumla yayılmayı en aza indirmek için solmuş çiçekleri kesilmelidir. Evcil hayvanların bulunduğu yerlere dikmekten kaçınılmalı ve temas dermatitini önlemek için eldiven giyilmelidir.
Fener Çiçeği
Fener çiçekleri (Kniphofia), kırmızı, sarı, turuncu ve beyaz tonlarında büyük, koni şeklindeki etkileyici dikey, sivri çiçek başakları ve ince şerit benzeri yapraklarıyla dikkat çeken çiçeklerdir. Sadece beyaz çeşitleri hafif kokuludur. Alevli bir meşaleyi andıran çiçekleri nedeniyle meşale zambağı olarak da bilinen bu uzun ömürlü, çok yıllık bitkiler bol güneşi ve iyi drenajlı toprakları severler. Bu gösterişli süs bitkisi, egzotik tropikal görünümünün aksine, çoğu yetiştirme bölgesinde dayanıklıdır. Tübüler çiçek salkımları özellikle sinek kuşları ve kelebekler için çekicidir. Kniphofia zehirli değildir ve evcil hayvanlar ve insanlar için güvenlidir. Doğru yetiştirme koşulları sağlandığında kolayca yetiştirilebilir ve minimum bakım gerektirir.
Kene Otu ( Koyun Gözü ya da Kız Gözü)
Yetiştirmesi kolay olan Kene otu (Coreopsis), ayçiçeği ailesinin üyeleridir. Coreopsis’in 80’den fazla çeşidinin tamamı, Kuzey, Güney ve Orta Amerika’da doğal olarak yetişir. Genellikle “ kız gözü ya da koyungözü” olarak adlandırılan gösterişli, papatya benzeri çiçekler kırmızı, turuncu, sarı, pembe, beyaz ve iki renkli olabilir, bitkinin boyu 60 ila 120 cm kadar uzayabilir. Türün yaprakları çeşitlilik gösterir; bazı çeşitleri büyük yeşil yapraklara sahipken, diğerleri daha dar yapraklara sahiptir, anason benzeri bir kokuya sahip yapraklar eğrelti otuna benzeyebilir veya loblu olabilir. Bitkinin yaygın isimlerinden biri olan kene otu, kenelere benzeyen yuvarlak tohumlarına bir göndermedir. Coreopsis, çeşidine bağlı olarak tek yıllık veya çok yıllık olabilir. Coreopsis türündeki bitkiler orta düzeyde bir büyüme hızına sahiptir ve don riski geçtikten sonra ilkbaharda dikilmeleri en iyisidir. Türün olgunluk dönemi de hesaba katılmalı; dikim sırasında her bitkinin etrafında hava sirkülasyonu için biraz boşluk bırakılmalıdır. Uzun coreopsis çeşitleri olgunlaştıkça desteklenmeye ihtiyaç duyabilir; aksi takdirde gövdeler devrilebilir. Kumlu toprakları tercih eder ve tam güneşe ve yaz sıcağına iyi adapte olur, yıllık çeşitler yaz başında çiçek açmaya başlar ve sonbahar boyunca periyodik olarak tekrar çiçek açarken, çok yıllık çeşitler tohumdan ekildikten sonraki ikinci yılda çiçek açmaya başlar. Bitkilerin solmuş çiçeklerini temizlemek (ayıklamak), bitkinin yaz boyunca ve sonbahara kadar çiçek açmasını sağlayabilir. Tohumları kuşları, rengarenk çiçekleri ise kelebekleri cezbeder, ancak geyikler genellikle onlardan uzak durur.
Kanguru Pençesi
Genellikle kanguru pençesi olarak bilinen Anigozanthos, Avustralya kökenli, yalnızca 11 türü ve birçok hibrit çeşidi olan bir bitki cinsidir. Sıcak iklimlerde kurakçıl peyzaj ve peyzaj düzenlemesi için çok uygun olan bu bitkiler, genellikle dip kısımlarında uzun yeşil ila gri-yeşil yapraklardan oluşan bir rozet oluşturur. Bu rozetten uzun, yapraksız çiçek sapları çıkar. Kanguru pençesi ya da diğer adıyla kedi pençesi bitkileri kuru, kumlu alanlarda doğal olarak yetişir ve köklerinde depolanan özsu sayesinde uzun süreli kuraklık dönemlerine dayanabilirler. Orta düzeyde toprak nemi ile en iyi şekilde büyür ve çiçek açar, bu nedenle büyüme mevsimi boyunca iki hafta boyunca hiç yağmur yağmadıysa bitki sulanmalıdır. Kışın muhtemelen hiç sulama yapmaya gerek kalmayacaktır. Yaprak dökmeyen çok yıllık bitkiler olan kanguru pençelerinin kadifemsi, pençe şeklinde çiçeklerinin boyutu, çiçek sapı yüksekliği ve rengi türler arasında değişir. Kasıtlı hibridizasyon (melezleme) sonucu birçok yeni form ortaya çıkmıştır. Çiçekler sarı, turuncu, kırmızı, pembe veya mor tonlarında olabilir. Renk sıcaklıkla değişebilir, düşük sıcaklıklara maruz kaldıklarında daha koyu renkli hale gelirler. Bu nedenle aynı kanguru pençesi bitkisi farklı çevrelerde farklı görünümler alabilir. Çiçekler ilkbahar ve yaz aylarında açar. Çiçekler kuşlar tarafından tozlaştırılır. Uzun çiçek sapları genellikle çalıların üzerinde yükselir ve çiçeklerde nektar olduğunu duyurur. Saplar ayrıca ziyaret eden kuşlar için tüneme yeri sağlar. Çiçeklerin şekli ve polen taşıyan anterlerin konumu, polenin beslenen kuşların kafasına yerleşmesini sağlayan bir özelliktir. Bu polen, kuşlar beslenirken çiçekten çiçeğe aktarılır. Farklı türler genellikle poleni kuşların kafasının farklı bölgelerine bırakır. Bu, bir türün poleninin başka bir türün çiçeklerine yerleşme olasılığının düşük olduğu anlamına gelir. Anigozanthos türleri genellikle tohumdan yayılır. Tohumlar ilkbahar ve yaz aylarında serbestçe drenaj sağlayan bir tohum yetiştirme karışımına ekilmelidir. Genç bitkiler genellikle bir yıl sonra çiçek açar.
Kızıl Adaçayı
Kızıl adaçayı (Salvia splendens), bu cins ve türün çarpıcı kırmızı formudur ve genellikle kırmızı adaçayı ya da ateş çiçeği olarak adlandırılır. Bazı bölgelerde çok yıllık olan bu bitki, çoğunlukla ılıman bölgelerde tek yıllık olarak yetiştirilir. Çok fazla bakım gerektirmeyen kızıl adaçayları bahçelere canlı bir renk eklemek için ideal bitkilerdir. En iyi drenajı iyi olan, humus açısından zengin, tınlı topraklarda, tam güneşte iyi yetişir. Günde en az altı ila sekiz saat parlak güneş ışığı alan bir yere dikilmelidir. Kuru toprakları tolere edebilir. Dik gösterişli kızıl, parlak kırmızı çiçek sivri uçları yemyeşil yapraklarının üzerinde yükselir. Çiçekler tübülerdir ve yoğun kümeler oluşturur. Solmuş çiçekler temizlenirse Nisan’dan Kasım’a kadar sürekli çiçek açar. Kokusu yetiştirilen çeşide bağlıdır, ancak genellikle geyikler ve tavşanlar için hoş değildir.
Sadakat Çiçeği (İtaatkâr Bitki)
Sadakat çiçeği (Physostegia virginiana), pembe, soluk leylak, mor ve beyaz tonlarında boru şeklindeki çiçeklerden oluşan uzun sivri uçlara sahip, yaz sonunda hızla büyüyen bir bitkidir. Nane ailesinden olan bitki, adını sapındaki çiçeklerin herhangi bir pozisyona bükülüp orada kalabilmesinden alır yani çiçekler eğilirse yeni konumlarında bir süre kalma eğilimindedir, bu nedenle yaygın adı itaatkâr bitki’dir. Yerli türün kokusu yoktur, ancak bazı çeşitleri hafif kokuludur. Verimli, nemli ve iyi drene edilmiş topraklarda, bol güneş ışığında kolayca yetişir. Birçok bölgede çok yıllık bir bitkidir ve çiçeklenme Ağustos ayında başlayıp Kasım ayına kadar devam eder. Arılar, sinek kuşları ve diğer tozlayıcılar tarafından ziyaret edilirler. Çiçek tarhları ve bordürler, kır bahçeleri, çayırlar, çiçek kaplı araziler için daha iyi bir seçimdir. Gövdeleri 1,5 metreye kadar uzar ve yeraltı rizomları yoluyla agresif bir şekilde yayılabilir, geniş bir koloni oluşturabilir. Yayılmasını engellemek için bu bitki fakir topraklarda yetiştirilmeli veya bahçede daha iyi yetişen bir çeşit seçilmelidir.
Yavru Otu (Başaklı Yavşan Otu)
Yavru otu ya da yavşan otu, Veronica cinsindeki popüler çok yıllık bir yaz bitkisi türüdür. Bitkiler 15 cm’den 60 cm’ye kadar kompakt olabilir ve yaz başından sonuna kadar açan, morumsu mavi (lavanta mavisi), pembe ve beyaz renkte çok sayıda küçük çiçekten oluşan uzun, dik çiçek başaklarına sahiptir. Dipten yukarı doğru açan çiçekler haftalarca göz alıcı bir çiçek sergisi oluşturur. Çiçekleri, Shasta Papatyası, Ekinezya ve Kara Gözlü Susan gibi daha yaygın yuvarlak çiçek şekilleriyle mükemmel bir tezat oluşturur. Veronica, kolay yetiştirilmesi ve uzun çiçeklenme süresi nedeniyle oldukça değerlidir. Yüzlerce türü bulunan yavşanotlarının ilkbahar ve yazın çiçek açan çeşitleri vardır, bazıları sonbahar donuna kadar çiçek açar. Yavşanotu, olgunlaştıktan sonra kuraklığa dayanıklıdır ve ıslak toprağa tolerans göstermez. Tam güneş ve iyi drene edilmiş topraklar bu bitkilerin sağlıklı ve çiçek açmasını sağlar. Kısmi gölgeye dayanıklı olmasına rağmen tam güneşte daha iyi çiçek açar. Daha fazla çiçeklenmeyi teşvik için solmuş çiçekleri budanmalıdır. Bordürler, kır bahçeleri veya saksılar için mükemmel bir seçimdir. Kesme çiçek olarak da olağanüstüdür. Çok yıllıktır ve hafif çay benzeri kokusuyla arılar, kelebekler ve sinek kuşları için çekicidir.
Kurşun Otu
Kurşun otu ( Ceratostigma plumbaginoides ), dayanıklı, cüce plumbago olarak da bilinir, peyzaja yoğun, masmavi (centiyan mavisi) bir renk katar. Otsu çok yıllıktır ve tam güneş alan yerlerde yer örtüsü olarak iyi iş görür. Dayanıklı plumbago, fakir topraklarda yetişebilir ancak durgun suya tolerans göstermez. Bitkiler rizomlar yoluyla yayılır ve ilkbahar başında yeşerir. Tipik olarak 15- 25 cm uzunluğunda, rizomlardan yükselen dik gövdeler üzerinde büyür. Yaz sonundan sonbahara, Ekim ayına kadar haftalarca canlı mavi-mor çiçekler açar. Ağustos ayında zengin mavi, 5 petalli çiçek kümeleri görünene kadar peyzajdaki çıplak noktaları güzel bir şekilde örter. Oval şekilli yeşil yaprakları sonbaharda göze çarpan bir şekilde alev kırmızısına ve turuncu tonlarına döner ve mavi çiçeklere karşı güzel bir kontrast yaratır.
Alev Yıldızı (Değnek Çiçeği veya İşaret Çiçeği)
Alev Yıldızı (Liatris spicata), Temmuz ortasından sonbahara kadar çiçek açan, süs değerine sahip çok yıllık bir bitkidir. Uzun, dik bir şişe fırçası kulesinin etrafına dizilmiş, minik ve renkli yıldız benzeri çiçeklerden oluşan oldukça sıra dışı çiçek başları vardır. 4 hafta ve daha uzun bir süre boyunca yukarıdan aşağı doğru ilginç bir şekilde çiçek açan, düğme şeklindeki mor, pembe, kırmızı veya beyaz çiçekleri alevli yıldızlara benzer, adını buradan almıştır. Bunlar doğal ortamlarında çayır bitkileridir, bu nedenle ne kadar çok güneş alırlarsa o kadar iyi performans gösterirler. Yetiştirilmesi ve bakımı kolaydır. Sıcak iklimlerde yaz sıcağına oldukça dayanıklıdır. Soğanları kır bahçesi kenarlarına veya çiçek yataklarına vurgu olarak dikilebilir. Hafif asidik toprak gerektirir ancak iyi drenaj sağladığı sürece bulunduğu toprak tipine uyum sağlar ve kuru koşulları tercih eder. Toprak çok ıslak olmadığı sürece çok soğuk kışları da atlatabilir. Islak kış toprakları yumruların çürümesine neden olabilir. Taze çiçekleri kokusuzdur, ancak kurutulmuş çiçekleri hafif bir vanilya kokusuna sahip olabilir. Arılar, kelebekler ve sinek kuşları için çekici olan bu bitki kuşlara da yiyecek sağlar. Dar, karşılıklı yaprakları tüm yaz boyunca çekici kalır ve sonbaharda zengin bir bronz renge döner.
Yabani Leylak
Yabani leylak türleri (Ceanothus spp.)hoş kokulu ve mor, mavi renkli çiçekleri olan çalılardır. Kaliforniya leylağı, Dağ leylağı adlarıyla da bilinir. Her dem yeşil ve kuraklığa dayanıklıdırlar ve peyzajda paravan, çit, yer örtüsü, bordür ve daha fazlası olarak kullanılabilirler. Sağlıklı bir büyümeyi desteklemek için yeni bitki haftada bir sulanmalıdır. Bundan sonra, genellikle uzun süreli kuraklık dönemleri dışında suya ihtiyaç duymazlar. Ayrıca, toprak çok zayıf değilse genellikle gübreye de ihtiyaç olmaz.
Kelebek Çalısı (Yaz Leylağı)
Peyzajlarına Kelebek Çalısı (Buddleja davidii) eklemek isteyenler için birçok seçenek mevcuttur. Çalı olarak kabul edilen çeşitler, bodur türleri ve agresif bir şekilde yayılmayanları içerir. Kelebek çalısı yaprak döken bir bitkidir, kışın yapraklarını döker. Tibet ile Güney-Orta Çin’e özgüdür. Cins adı, İngiliz botanikçi ve Essex’teki Farmbridge rahibi Rahip Adam Buddle’a (1660-1715) ithaf edilmiştir. Cins adı bugün sıklıkla Buddleia olarak geçmektedir. Ancak Linnaeus, cinse Buddleja adını vermiştir; bu, Uluslararası Botanik Adlandırma Kanunu’na göre hâlâ doğru yazım olarak kabul edilmektedir (ilk isim korunmuştur). Tür adı, bu türün 1869/1870 yıllarında Çin ve Tibet sınırında yetiştiğini keşfeden Fransız misyoner ve doğa bilimci Pere Armand David’i (1826-1900) onurlandırmaktadır. Bu hızlı büyüyen çok yıllık odunsu çalı kemerli gövdelere ve uzun çiçek salkımlarına sahiptir, oldukça az bakım gerektirir, kuraklığa dayanıklıdır. Bazı bölgelerde 3,6 metre uzunluğa ve 3 metre genişliğe ulaşabilirler. 60 ila 90 cm’ye ulaşan bodur türler küçük alanlar ve saksılar için harikadır. Bazı bölgeler kelebek çalılarını istilacı olarak kabul etse de, istilacı olmayan çeşitleri mevcuttur. Bitkiler, yaz ortasından sonbahara kadar çiçek açan soluk pembe, ahududu, açık lavanta, koyu mor, pembe, macenta, kiraz kırmızısı, turuncu, gök mavisi, buz beyazı, fildişi ve sarı renklerde çok sayıda küçük çiçekten oluşan büyük, koni şeklinde çiçeklere sahiptir. Çiçekler iki renkli olabilir. Tam güneşte yetiştirilmezse çiçeklenme performansı azalarak yabani ot ve seyrekleşir. Islak, kötü drenajlı koşullarda kötü gelişir. Çiçekler hafif kokuludur ve yaygın adından da anlaşılacağı gibi kelebekler için çok çekicidir. Çiçekler ayrıca sinek kuşları ve arıları da çeker.
Süt Otu (Kelebek Otu)
Süt otu (Asclepias türleri), kral kelebeklerinin tek besin kaynağıdır. Birkaç türü ABD’ye özgüdür; kelebek otu, yaygın süt otu ve bataklık süt otu gibi türlerin hepsi yaban hayatı ve kelebek bahçeleri için uygun, bakımı kolay bitkilerdir. Kral kelebeklerinden başka diğer kelebekler ve arılar da nektar için bitkileri ziyaret eder. Bu bitki kelebek çalısıyla (yaz leylağı) aynı şey değildir. 60 ila 120 cm boyunda olan farklı çeşitleri, ilkbahar sonu ve yaz aylarında baharatlı bir aroma ve bal alt tonları ile pembeler, morlar ve turuncu renklerde çok sayıda çiçekten oluşan küre şeklinde çiçeklere sahiptir. Birkaç istisna dışında, süt otları çok yıllık bitkilerdir. Kuraklığa dayanıklıdırlar ve fakir topraklarda yetişirler. Onu kuraklığa çok dayanıklı kılan bir kazık köke sahiptir. Yapraklar kışın yere kadar kurur ve ilkbahar sonlarında geri döner. Kelebek otu güneş alan, ortalama, iyi drene edilmiş herhangi bir toprağa ekilebilir.
Gaura Çiçeği
Gaura (veya gavura), bahçelere biraz espri katan zarif, kuraklığa dayanıklı çok yıllık bir bitkidir. Çok uzun bir çiçeklenme süresine sahiptir, tüm yaz boyunca çiçek açar. Uçuşan kelebeklere benzeyen narin beyaz veya pembe çiçeklerle süslenmiş ince gövdeleri esintide dans eder. Bu nedenle kelebek gaura ve asa çiçeği olarak bilinen yaygın adlarını alırlar. Gaura tam güneşte ve iyi drene edilmiş toprakta gelişir, su kıt olduğunda bile çiçek açmaya devam eder. Aşırı zengin toprak çiçeklenmeyi azaltabilir. Bu uzun süre çiçek açan güzellik bordürlerde, yazlık bahçelerde yumuşak, havadar bir kontrast olarak kullanılabilir.
Begonvil
Bir tırmanıcı olan begonvil(Bougainvillea), göz alıcı, kağıt gibi çiçekleriyle her bahçeye renk katar. Dikenli gövdeleri, doğal çitler veya bariyerler oluşturmak için de kullanılabilir. Bu tam güneş bitkisi sadece biraz ilk bakıma ihtiyaç duyar ve ardından kendi kendine gelişir. Bol güneş ışığına ihtiyaç duyar ve ağaç veya çalı olarak yetişebilir. Özellikle 0 derecenin altındaki soğuk sıcaklıklara tolerans göstermez. Sulama ihtiyacının düşük olması bakımını kolaylaştırır. Öte yandan, aşırı ıslatmamaya dikkat edilmelidir. Tek ihtiyacı, bol yapraklarını geliştirebilmesi için geniş bir alana ihtiyaç duymasıdır.
Krep Mersini (Oya Ağacı)
Krep Mersini (Lagerstroemia indica), kırmızı, pembe, mor, beyaz ve lavanta renklerinde çiçek açan çeşitli çeşitleri olan büyük bir çalı veya küçük bir ağaçtır. Krep Mersini ya da diğer adıyla oya ağacı, yaz ortasından sonbahara kadar rengarenk çiçekleriyle göz kamaştırıcı bir yaz bitkisidir. Çok yıllıktır, yıl boyunca güzel olsa da, yazın daha göz alıcıdır. Tam güneş alan bir yere, iyi drenajlı, ortalama bir toprağa dikilmelidir. Kök seviyesinden düzenli olarak sulanmalı ve ilkbaharda budanmalıdır. Bazı çeşitleri tatlı, çiçeksi bir kokuya sahiptir.
Vapurdumanı
Asteraceae (Papatyagiller) ailesinden olan Vapurdumanı (Ageratum ) beyaz ve mavi, mor, kırmızı, bordo, lavanta ve pembe tonlarında yumuşak, yıldız benzeri, ponpon şekilli çiçek kümelerine sahiptir. Ageratum adı, renklerini uzun süre koruyan çiçeklere atıf yapan Yunanca “ageratos ” kelimesinden gelir ve “yaşlanmayan” anlamındadır. Anavatanı Meksika’dır. Hızlı büyüyen, otsu bir yıllık bitkidir. Bu bitki kuraklığa orta derecede dayanıklıdır, ancak zengin, nemli ve iyi drene edilmiş toprakları, aydınlık ve güneşli bahçeleri tercih eder. Ne kadar çok güneş ışığı alırsa o kadar iyidir. Mayıs ayından Ekim ayına kadar çiçek açar. Daha uzun çeşitleri kesme çiçek olarak iyidir, daha kısa çeşitler ise yataklarda, bordürlerde ve saksılarda iyi sonuç verir. Vapurdumanı çiçekleri sivrisinekleri ve diğer ısırıcı böcekleri uzaklaştırdığı düşünülen ve genellikle bazı böcek ilaçlarında bulunan kumarin adı verilen bir bileşik içerir. Elbette, zararlılardan arınmış bir bahçeye ulaşmanın kesin bir yolu değildir, ancak bir bahçenin etrafına yığınlar halinde yetiştirmek faydalı olabilir.
Yaz Aslanağzı
Yaz aslanağzı olarak da bilinen Angelonia çoğu yerde yıllık olarak yetiştirilir, ancak bazı bölgelerde çok yıllıktır. Bu tropikal bitki tüm yaz çiçek açar ve sıcağı sever. Çiçekleri hoş kokuludur ve beyaz, pembe, mor, mavi ve menekşe renklerinde küçük aslanağzı bitkilerine benzer; genellikle çiçeğin göz veya boğaz kısmında zıt bir renk bulunur. Melezleri ek renk seçenekleri sunar. Tam güneşli alanlar için mükemmel bir seçimdir, çünkü bir kez köklenip yerleştikten sonra angelonialar sıcağa, kuraklığa ve neme dayanıklıdır. Orta derecede su ihtiyacı vardır. Çiçek tarhlarında veya kaplarda, saksılarda yetiştirmek için mükemmeldirler.
Büyük Züfa Otu (Dev Çördük)
Dev çördük (Agastache), nane familyasından, sıcağa ve kuraklığa dayanıklı, otsu çok yıllık bir bitkidir. Bu dik, küme oluşturan çok yıllık bitki, yazdan sonbahara kadar kırmızı, pembe, mercan, sarı, beyaz, koyu pembe, mor ve turuncu tonlarında çiçek başakları taşır. Agastache iyi drene edilmiş, güneşli bir yere dikilirse yazdan sonbahara kadar güzel çiçeklerinin keyfi çıkarılır. Yeni dikilen dev züfa otu, yağmur yağmazsa ilk dört hafta boyunca haftada bir sulanmalıdır. Yavaşça ve derinlemesine sulanmalıdır, ancak kök salıp yerleştikten sonra sulama bırakılmalıdır Sinek kuşu nanesi olarak da bilinen bu bitki sinek kuşları, arılar ve kelebekleri için favori bir bitkidir. Naneli yaprakları tavşanlar ve geyikler için çekici olmasa da çaylarda kullanılabilir.
Mısır Yıldız Kümesi
Mısır yıldız kümesi, yıldız çiçeği veya beşiz çiçeği olarak adlandırılan Pentas, Yemen’den Doğu Afrika’ya kadar uzanan bölgelerde yetişir. Tropikal, odunsu gövdeli bir bitki veya çalı olan Pentas’lar yalnızca sıcak iklimlerde çok yıllıktır. Bitkiler 45-56 cm yüksekliğe, 40-60 cm genişliğe ulaşabilir. Dallanmış bitkilerin üzerinde, bazıları neredeyse ortanca çiçekleri büyüklüğünde, ekstra büyük çiçek salkımlarına sahiptir. Bakımı kolay, karma saksılar ve çiçek tarhları için mükemmel dolgu bitkileridir. Farklı birçok türü bulunur. Kırmızı, pembe, sarı, mor, lavanta ve beyaz renkte, minik, yıldız şekilli çiçekleri yazdan sonbahara kadar açar, kümeler halinde görünür. Yaz aylarında mükemmel dayanıklılığa sahiptirler, yüksek sıcaklık ve nemde, verimli, iyi drene edilmiş topraklarda iyi çiçek açarlar ve sıcak iklimler için ideal yatak ve saksı bitkileridir. Tarhların ortasına dikilmeye uygun, orta boy çeşitlerdir ve karma saksılarda heyecan verici ve/veya dolgu malzemesi olabilirler. Kelebekler, arılar ve sinek kuşları, bitkilere renk ve hareket katacak parlak renkli çiçeklere çekilir.
Mavi Yıldız
Mavi yıldız veya Amsonia, yeşil yaprakları arasında küçük, mavi, yıldız şeklinde çiçekler açan çalı benzeri çok yıllık bir bitkidir. Uzun kazık kökleri ile sağlam bir kök sistemi geliştirir. Çoğunlukla Amerika Birleşik Devletleri’ne özgü küçük bir cinstir, bazıları Meksika, Asya ve Akdeniz’de yetişir. Adını Virginia’dan 18. yüzyıl doktoru Charles Amson’dan alırlar, ancak genellikle yaygın olarak mavi yıldız olarak adlandırılır. Bu bitki, bol güneş ışığı ve iyi drenajlı toprakta iyi büyür. Dikimden önce toprak, bitkinin köklerini ıslak bırakmadan yeterli miktarda nem tutabileceğinden emin olmak için iyileştirilmelidir. Bu cins yaklaşık 22 tür içerir. Amsonia tabernaemontana en yaygın olarak yetiştirilenlerdir, ancak aralarından seçim yapılabilecek birçok tür ve çeşit vardır. Türlere ve çeşitlere göre yükseklik ve genişlik aralıklarında çoklu gövdeler üretir. Türler arasındaki birincil fark biçim, yeşillik ve çiçek yoğunluğunda yatmaktadır. İlkbaharın sonlarında ve yazın başlarında, çiçekler sapların uçlarında salkım şeklinde ortaya çıkar. Çiçeklenme sonrasında, uzun fasulye benzeri tohum kapsülleri gelişir. Meyveler olgunlaştığında kurur ve açılır. Çoğu Amsonia çeşidi, doğada melezleşir ve tohumların türüne uygun şekilde büyümeyebilir. Koyu yeşil yapraklar sonbaharda çekici bir parlak sarı döner. Kesildiğinde veya zarar gördüğünde, saplar yarayı kapatmak ve böceklerin zarar vermesini önlemek için süt rengi bir özsu (lateks içeren) üretir. Yutulduğunda, özsu insanlar ve evcil hayvanlar için zehirlidir ve temas halinde cilt tahrişine neden olabilir.
Sürünücü Floks
Floks’un birçok türü bulunmaktadır. Sürünücü floks (Phlox stolonifera), alçakta büyüyen, çok yıllık, küçük, renkli çiçekler açan güzel bir yer örtücü bitkidir. Zemin örtücü olarak kullanıldığında, belirli bir alana yayılan renkli bir halı gibi görünür. Genellikle kalın bir zemin örtüsü olarak, kaya bahçelerinde ve hatta taş duvarların çatlaklarında yayılır. Koyu yeşil yaprakları ve zengin mor çiçekleri ile dikkat çeker. Parlak pembe, morumsu pembe ve mavi-mor çiçekleri olan çeşitleri de vardır. Yosun floks olarak da bilinen Phlox stolonifera’un, Phlox subulata ile sadece ismi (ona da sürünücü floks denir) benzerdir. P. subulata ile arasındaki temel farklar, yapraklarının oval şekilli olması (iğne şekilli değil) ve çiçeklerinin yaprakların üzerinde (doğrudan yaprakların üzerinde değil) 15-25 cm yükseklikteki saplarda açmasıdır. Alev çiçeği de denilen sürünücü floks, iyi drenajlı toprakta ve kısmi ile tam güneş altında (çok fazla gölge çiçek üretimini engelleyebilir) ve zengin, nemli topraklara sahip bölgelerde en iyi şekilde büyür. Yağmur yağmadığında, zengin ve hafif asidik toprağı nemli tutmak için her hafta veya iki haftada bir sulanmalıdır. Olgun bitkiler, doğal olarak yayılıp bir alanı kaplaması istenmiyorsa, düzenli tutmak için budanmalıdır. Toprağın besin maddelerine ve nemine erişmek için rekabet etmemesi için yabani otlar kontrol edilmelidir. Arılar, kelebekler ve tozlayıcılar diğer birçok çiçeği sevdiği gibi floksu da çok sever. Floks’un orta ve uzun boylu türleri de vardır. Yıllık floks veya Drummond floks (P. drummondii), diğer floksa türlerinin çoğundan farklı olarak, çok yıllık değil, tek yıllık olarak yetişir. Yıllık floksa nadiren 60 santimetreden daha fazla boylanır. Kısmi güneş alan ve çok ıslak kalmayan, iyi drenajlı toprakta iyi yetişir. Bahçe floksu veya yaz floksu (P. paniculata), yetiştirilen en uzun floksa türüdür ve muhtemelen çoğu kişinin bahçesinde bulunan türdür. 90-152 santimetre yüksekliğe ulaşan kümeler halinde büyür ve yaz ortasından sonuna kadar çiçek salkımları üretir. Çoğu ışık koşuluna toleranslı olmasına rağmen, kısmi veya tam güneş altında en iyi şekilde büyür ve çiçek açar.
Hanım Düğmesi (Medine Çiçeği)
Gomphrena globosa adlı tür Hanım düğmesi, Medine çiçeği ve küre amarant gibi isimlerle bilinir. Yıllık bir bitkidir. Bu bitkiler amaranthaceae diğer adıyla horozibiğigiller ailesindendirler. Çalımsı, dik bir büyüme alışkanlığına sahiptir. Çeşidine bağlı olarak genellikle 15-75 cm boyunda olabilirler. Sıcağa ve kuraklığa dayanıklıdır, bu da onu güneydeki yaz bahçeleri için ideal bir seçim haline getirir. Bordürlerde, yürüyüş yolların kenarlarında, saksılarda, kaya bahçelerinde veya kesme ya da kurutulmuş çiçek olarak bahçede çeşitli şekillerde kullanılır. Ortalama, iyi drene edilmiş topraklarda, tam güneşte kolayca yetiştirilir. Olgun bitkiler kuraklığa iyi direnç gösterse de, bitkiler büyüme mevsimi boyunca düzenli nemle en iyi şekilde büyür. Her çiçek başı, tek bir yuvarlak çiçek görünümü veren birçok küçük çiçekten oluşur. İlkbahar sonundan sonbahara kadar aralıksız açan, küçük, yuvarlak (küresel şekilli), kâğıtsı dokulu yonca benzeri çiçek başları halindeki çiçekler pembe, mor, macenta, leylak, menekşe, beyaz, sarı, turuncu ve kırmızı renklerde olabilir. Dalları uç kısmından budamak daha fazla çiçek açmasını teşvik eder. Hanım düğmesi çiçekleri taze aranjmanlar için kesilebilirler, vazoda 10-14 gün dayanırlar. Çiçekler, tamamen açılmadan hemen önce kesilirse iç mekan kullanımı için kurutulabilir. Kuru çiçek aranjmanları için kalıcı buketler halinde kurutulduklarında sonsuza kadar dayanırlar, renklerini iyi korurlar.
Güneş çiçeği (Bambul Otu ya da Akrep Otu)
Heliotrop da denilen güneş çiçeği (Heliotropium),veranda saksılarında veya yürüyüş yollarına yakın yerlerde yetiştirilebilir. Çoğu bölgede tek yıllıktır. Tüylü bir gövdeye sahip olan bitki Haziran ile eylül ayları arasında şemsiye biçimli çiçek durumları üzerinde küçük mor ve beyaz çiçekler açar. Heliotropium adı bitkinin çiçeklerinin gün boyunca güneşin olduğu tarafa hızlıca yönelmesi nedeniyle Yunanca bir kelime olan helios’tan türetilmiş olup “güneşe dönmek” anlamına gelir. Verimli, iyi drenajlı tınlı toprakları sever. Heliotropium spp. dünya çapında çoğunlukla tropikal ve subtropikal bölgelerde, kuru ve sıcak ılıman ila yarı kurak bölgelerde dağılım gösterir, bu nedenle Güneybatı ve Asya’nın merkezi Heliotropium cinsinin ana menşe ve çeşitlilik merkezi olarak kabul edilir. İran, 32 tür ve 14 (alt) endemik tür ile dünyadaki en yüksek çeşitliliğe sahiptir ve onu 15 tür ve sadece bir endemik tür ile Pakistan ve Türkiye takip etmektedir. 15 tür ve üç endemik tür ile Arap Yarımadası sonraki sıralarda yer almaktadır.
Buz Bitkisi (Pembe Halı, Acem Halısı)
Buz bitkisi (Delosperma cooperi), çok yıllık, tam güneş isteyen, kuraklığa dayanıklı, yer örtücü bir sukulenttir. Sulu yapraklar su depolar; kuru ve güneşli alanlar için mükemmeldir. Az sulanmalıdır. Yaygın adını sulu yapraklarının buzlu dokusundan alır. Yaprakları ışığı yansıtarak buz kristalleriyle kaplıymış gibi görünmesini sağlar. Hızla büyüyen ve yayılan, zemini hızla kaplayan bir bitkidir. Bu bitkiler, güneşli yamaçlarda veya kıyılarda, kaya bahçelerinde, çok yıllık bordürlerde, kaldırım şeritlerinde, saksılarda ve su tasarrufu sağlayan bahçelerde yetiştirilebilir. Doğu ve Güney Afrika’ya özgü olan Delosperma, sıcakta gelişir, kuraklığa dayanıklı ve doğru yetiştirme koşulları sağlandığında neredeyse hiç bakım yapılmaz. Birçok ilgi çekici Delosperma türü ve çeşidi mevcuttur. Bunlar temel olarak yaprak şekli ve çiçek rengine göre değişir. Delosperma türleri en az 6-8 saat direkt güneş ışığı alan, çok iyi drenajlı toprağa ekildiğinde yazdan sonbahara kadar (Haziran-Eylül ayları arasında )papatya benzeri, canlı pembe, mor, sarı, turuncu veya beyaz tonlarında çiçekler açar. Çiçekler, güneş üzerlerine vurduğunda en iyi şekilde parlar, geceleri ve yağmurlu havalarda kapanır. Çarpıcı görünümünün yanı sıra, buz bitkileri bahçelerin ekosistemine değerli bir katkı sağlar. Arılar ve kelebekler gibi biyolojik çeşitlilik için harika olan polinatörleri (polen taşıyıcıları ) çekerler. Delosperma buz bitkileri kış rüzgarlarından ve soğuk havalardan korunan bir alana dikilmelidir. Toksik değildir ve evcil hayvanların ve küçük çocukların yanında yetiştirmek için güvenlidir.
Özet
Her bahçenin üstesinden gelinmesi gereken zorlukları vardır. Çoğu insan için tam güneş ve yüksek ısı bu zorluklar arasındadır. Bakımı diğerlerinden daha kolay olan birçok tam güneş bitkisi vardır. Uzun vadede, güneşli ve sıcak bahçeler için uygun olan dayanıklı bitkiler seçilerek az bakım gerektiren bir peyzaj oluşturulabilir. Bir pencere önü çiçekliğini canlandırmak için neşeli kara gözlü susanlar veya arka verandadaki saksı bahçesine ilgi katmak için kırmızı, turuncu, sarı, pembe ve mor renklerde zinyalar denemeye değer. Bir istinat veya koruma duvarının tepesine büyük bir etki taratmak için mor mine çiçeği veya kelebekleri çekmek için sıcağa dayanıklı lantanalar kullanılabilir.
Kaynakça:
https://www.thespruce.com/plants-that-love-full-sun-and-heat-8660769
https://www.missouribotanicalgarden.org/gardens-gardening/your-garden/help-for-the-home-gardener/advice-tips-resources/visual-guides/annuals-for-sun
https://www.gardenia.net/guide/best-annual-flowers-plants-for-sun
https://www.gardeningchannel.com/low-maintenance-outdoors-plants-full-sun/
https://www.tazecicek.com/blog/gunes-seven-cicekler
https://www.cicek.com/gunes-seven-cicekler/
Yazar: Müşerref ÖZDAŞ