1900 yıllarına doÄŸru, bir gün Orville Wright, Ohayo’ daki Dayton ÅŸehrinin kütüphanesinde bir kitap okumuÅŸtu. Bunda bir adamın motorsuz uçaÄŸa benzer bir araçla, yani kocaman bir uçurtma ile uçtuÄŸundan söz ediliyordu. Orville Wright bu büyük baÅŸarıya hayran oldu, kendisi de uçmak istedi. Onun bu merakı, kardeÅŸi Wilbur’u da sardı. Ä°ki kardeÅŸ, uçak yapmak için çalışmaya baÅŸladılar. Wright kardeÅŸler bisikletçilikle uÄŸraşırlardı. Dükkânlarının içinde dolambaçlı bir tünel açtırdılar; bu tünelde oluÅŸan rüzgârın kanatlar üzerinde nasıl etkiler yapacağını denemeye baÅŸladılar. Ayrıca uçurtmalar üzerinde de denemeler yaptılar. Artık hep bunlarla uÄŸraşıyor ve yaptıkları uçak taslaklarını ilerletiyorlardı. En sonunda büyük bir uçurtma, yani motorsuz bir uçak yapmayı baÅŸardılar. Sonra bir de motor yaptılar. Bunları 1903 yılının 17 Aralık günü Kuzey Carolina’da bir yere götürdüler. Burada motoru uçurtmaya yerleÅŸtirdiler, yani uçurtmayı uçak ÅŸekline soktular. Ä°ki kardeÅŸ bu uçakla ilk defa hangisinin uçacağını kura ile tayin ettiler. Kurayı Orville kazandı.

Çok soğuk ve güneşsiz bir gündü; kesici bir rüzgâr esiyordu; uçağın etrafındaki beş kişi ısınmak için kollarını açıp kapıyor ve yerlerinde sıçrıyorlardı. Fakat bu şiddetli soğuğa rağmen, Orviile uçağa fazla ağırlık yükletmemek için sırtına palto bile almadı. Saat onu tam beş geçe Orviile Wright uçağa bindi. Makine gürledi, aksırıp öksürdü ve uçak yükseldi; havada ileri gitti, yana kaydı; on iki saniye uçtuktan sonra 30-35 metre ileriye kondu. Olay, fevkalâde önemliydi ve medeniyet tarihinde bir dönüm noktası teşkil ediyordu. Yüzyılların rüyası, nihayet gerçekleşiyordu: İnsanlar, kendilerini toprağa bağlayan zincirleri kırmış, gökyüzünde uçmaya başlamışlardı.

Alıntı