Dijital Vatandaşlık Ne Demektir?

Dijital vatandaşlık; öğretmenlere, teknoloji liderlerine ve velilere, öğrencilerin/çocukların/teknolojiseverlerin teknolojiyi uygun bir şekilde kullanmaları için ne bilmeleri gerektiğini anlamalarına yardımcı olan bir faaliyeti anlatır. Dijital vatandaşlık sadece bir öğretme aracı değildir; öğrencileri/teknoloji kullanıcılarını teknoloji dolu bir toplum için hazırlamanın bir yoludur. Dijital vatandaşlık uygun, sorumlu teknoloji kullanımının normlarıdır. Öğrencileri ve yetişkinleri teknolojiyi kötüye kullanmaktan çekindiklerini ne yapacaklarından emin olmadıkları görülüyor. Uygun teknoloji kullanımı bu sorunları ortadan kaldırır.

Bugün Dijital Vatandaşlık

Dijital vatandaşlık konusu sadece Amerika Birleşik Devletleri’nde değil, bütün dünyada ilgi topluyor. Kendi Cihazını Getir (BYOD) ve okullarda 1:1 girişimlerinin büyümesiyle, teknolojinin sorumlu kullanımı hakkında konuşmak gerekiyor. Bu konuda çalışan birçok kurum ve birey var. Dijital vatandaşlığın 9 unsuru vardır:

Dijital Vatandaşlığın Dokuz Teması

1.Dijital Erişim:

Teknoloji söz konusu olduğunda herkesin aynı fırsatlara sahip değildir. Eşit dijital haklarla doğru çalışmak ve elektronik erişimi desteklemek, dijital vatandaşlığın başlangıç noktasıdır. Dijital dışlanma, bu araçları kullanarak giderek artan bir toplum olarak büyümeyi zorlaştırıyor. Teknolojiye erişimin sağlanması ve genişletilmesine yardımcı olmak, tüm dijital vatandaşların hedefi olmalıdır. Kullanıcıların, sınırlı erişime sahip olabilecek bazılarının bulunduğunu, bu nedenle başka kaynakların sağlanması gerektiğini akıllarında tutmaları gerekir. Verimli vatandaşlar olmak için kimsenin dijital erişiminin reddedilmediğinden emin olmak için kararlı olan bir erişim programıdır.

2.Dijital Ticaret:

Teknoloji kullanıcılarının, piyasa ekonomisinin büyük bir bölümünün elektronik olarak yapıldığını bilmeleri gerekir. Yasal alışverişler gerçekleşiyor, ancak alıcı veya satıcının kendisiyle ilişkili sorunların farkında olması gerekiyor. İnternet üzerinden oyuncak, giysi, araba, yiyecek vb. alınıyor. Aynı zamanda bazı ülkelerin yasalarına veya ahlakına aykırı olan eşit miktarda mal ve hizmet su yüzüne çıkmaktadır (yasadışı indirme, pornografi ve kumar gibi faaliyetleri içerebilir). Kullanıcıların, yeni bir dijital ekonomide nasıl etkili tüketiciler olunacağını öğrenmeleri gerekir.

3.Dijital İletişim:

Dijital devrimdeki önemli değişikliklerden biri, bir insanın diğer insanlarla iletişim kurabilmesidir. 19. yüzyılda iletişim şekilleri sınırlıydı. 21. yüzyılda iletişim araçları çok çeşitli seçenekler sunmaya başladı (örneğin, e-posta, cep telefonları, anlık mesajlaşma). Genişleyen dijital iletişim seçenekleri her şeyi değiştirdi, çünkü insanlar başkalarıyla sürekli iletişim kurabiliyor. Artık herkes, her yerden ve her zaman herhangi biriyle iletişim kurma ve işbirliği yapma olanağına sahip. Ne yazık ki birçok kullanıcıya bu kadar farklı dijital iletişim seçenekleriyle karşılaştığında nasıl uygun kararlar alacağı öğretilmemiştir.

4.Dijital Okuryazarlık:

Okullar teknoloji infüzyonu alanında büyük ilerleme kaydetmiş olsa da yapılacak çok şey var. Hangi teknolojilerin öğretilmesi gerektiği ve nasıl kullanılması gerektiği konusunda yenilenmiş bir odaklanma gereklidir. Yeni teknolojiler okullarda kullanılmayan iş yerlerine giriyorlar (örneğin, Video Konferans, wiki’ler gibi çevrimiçi paylaşım alanları). Ek olarak birçok farklı meslekte çalışanların acil bilgilere ihtiyacı vardır (tam zamanında bilgi). Bu süreç karmaşık bir arama ve işleme becerileri (yani bilgi okuryazarlığı) gerektirir. Öğrencilere dijital bir toplumda nasıl öğrenecekleri öğretilmelidir. Başka bir deyişle, öğrenicilere her zaman, her yerde, her şeyi öğrenmeleri öğretilmelidir. Ticaret, ordu ve tıp, teknolojinin 21. yüzyılda nasıl farklı bir şekilde kullanıldığının mükemmel örnekleridir. Yeni teknolojiler ortaya çıktıkça öğrencilerin bu teknolojiyi hızlı ve uygun şekilde nasıl kullanacaklarını öğrenmeleri gerekir. Dijital vatandaşlık, insanları yeni bir şekilde eğitmeyi içerir; bu bireylerin yüksek derecede bilgi okuryazarlığı becerisine ihtiyacı vardır.

5.Dijital Görgü kuralları:

Teknoloji kullanıcıları bu alanı dijital vatandaşlık ile uğraşırken en acil sorunlardan biri olarak görmektedir. İnsanlar teknolojiyi kullanmadan önce dijital görgü kurallarını öğrenmiyorlar. Kural ve politika oluşturmak yeterli değildir, bu yeni toplumda herkese sorumlu dijital vatandaşlar olmayı öğretmeliyiz.

6.Dijital Hukuk:

Dijital hukuk, bir toplumdaki teknoloji etiğiyle ilgilenir. Etik olmayan kullanım hırsızlık ve/veya suç şeklinde kendini gösterir. Etik kullanım, toplum yasalarına uyma şeklinde kendini gösterir. Kullanıcıların çevrimiçi olarak başkalarının çalışmalarına, kimliklerini veya mülklerine zarar vermenin bir suç olduğunu anlamaları gerekir. Bir toplumda kullanıcıların bilmesi gereken belli toplum kuralları vardır. Bu yasalar çevrimiçi çalışan herkes için geçerlidir. Başkalarına bilgi vermek, yasa dışı müzik indirmek, intihal etmek, yıkıcı solucanlar, virüsler veya Truva atları oluşturmak, spam göndermek veya kimsenin kimliğini veya mülkünü çalmak etik değildir.

7.Dijital Haklar ve Sorumluluklar:

Amerikan anayasasında olduğu gibi her dijital vatandaşa verilen temel bir haklar kümesi vardır. Dijital vatandaşlar gizlilik, ücretsiz konuşma vb. haklara sahiptir. Dijital dünyada temel dijital haklar ele alınmalı, tartışılmalı ve anlaşılmalıdır. Bu haklarla aynı zamanda sorumluluk da geliyor. Kullanıcılar teknolojinin nasıl uygun bir şekilde kullanılacağının tanımlanmasına yardımcı olmalıdır. Dijital bir toplumda bu iki alanın herkesin üretken olması için birlikte çalışması gerekir.

8.Dijital Sağlık ve Zindelik:

Göz güvenliği, tekrarlayan stres sendromu ve sağlam ergonomik uygulamalar, yeni bir teknolojik dünyada ele alınması gereken konulardır. Fiziksel sorunların ötesinde, internet bağımlılığı gibi daha yaygın hale gelen psikolojik sorunların sorunları da var. Kullanıcılara, teknolojinin tehlikelerinin olduğu öğretilmelidir. Dijital vatandaşlık, teknoloji kullanıcılarına eğitim ve öğretim yoluyla kendilerini nasıl koruyacakları öğretildiği bir kültür içerir.

9.Dijital Güvenlik (Kendini Koruma):

Dijital toplulukta/vatandaşlıkta diğer insanları rahatsız eden insanlar vardır. Topluluktaki diğer üyelere kendi güvenliğimiz için güvenmek yeterli değildir. Kendi evlerimizde, bir miktar koruma sağlamak için kapılarımıza kilitler ve evlerimize yangın alarmları koyduk. Dijital güvenlik için de aynısı geçerli olmalıdır. Virüs korumasına, veri yedeklemesine ve donanımımızın aşırı gerilim kontrolüne ihtiyacımız var. Sorumlu vatandaşlar olarak, bilgilerimizi bozulma veya zarar verebilecek dış kuvvetlerden korumalıyız.

Kaynakça:

ISTE

Yazar: Tuncay Bayraktar

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This div height required for enabling the sticky sidebar
Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :