Bengal Tilkisi Hakkında Bilgiler

Bengal Tilkisi, Hindistan, Nepal, Pakistan dahil Hindistan yarımadası boyunca yaygındır. Bu tilkiler, Himalayaların eteklerinden Hint yarımadasının ucuna kadar bulunurlar.

Bengal tilkileri genellikle açık çayır, dikenli bodur, yarı çöl, kurak ortamlar ve ormanlık olmayan bölgeleri tercih ederler. Bunlar genellikle insanlardan korkmadıkları için tarım alanlarında da bulunabilirler. Bengal tilkileri, zemin yüzeyinin yaklaşık iki ila üç metre uzağında inşa edilmiş yuvalara sahiptir. Bu yuvaların merkez yuva alanına doğru uzanan birkaç açıklığı vardır. Bu açıklıkların çoğu görünmeyen yerlerdedir. Diğerleri ise büyük ve merkezi bir ıslah alanına uzanır.

Bengal tilkileri orta boy yüksekliğe sahiptir. Namluya benzer ağızlarının üst kısmında uzamış çizgiler ve siyah tüylerin küçük parçaları vardır. Bengal tilkilerinin en göze çarpan özelliği, vücut uzunluklarının % 60’ına varan ve ayrı bir siyah ucu olan büyük gür kuyruklarıdır. Normal hareket sırasında kuyruk takip edilir. Kuyruklarını koşarken yatay olarak taşırlar. Bu tilkiler ani dönüş yaptığında kuyruklarını dikey olarak tutarlar. Kulaklardaki renkler, siyah bir kenar boşluğuna sahip koyu kahverengidir. Kulakları büyük ve sıcaktır. Kurak ortamlarda ise kulakları ortam ısısına adaptasyon sağlama özelliğine sahiptir.

Bengal tilkilerinin uzun süredir tekeşli yaşadığına inanılıyor, ancak bu varsayım az kanıtlara dayanıyor. Üreme mevsiminde, erkekler gece boyunca alacakaranlıkta ve şafakta yoğun bir şekilde ses çıkarırlar. Bengal tilkileri yavruları yetiştirdikleri Şubat-Haziran ayları arasında dens yakınında kalırlar. Aralık ayından Ocak ayına kadar ürerler. Doğum ocaktan mart ayına kadardır. Bengal tilkileri yerlerine sadakat gösterir. Bengal tilkileri yılda bir kez çiftleşirler. Üreme sezonu aralık ayından ocak ayına kadardır. Ortalama yavru sayıları ömürleri boyunca 7 adettir.

Gebelik süreleri 50 ila 53 gün arasıdır. Ortalama anne sütünden 3 hafta faydalanırlar. Genç olarak anneden ayrılma süreleri ortalama 4 ay sürmektedir. Cinsel ve üreme olgunluğuna 2 yasında erişirler. Yavru yetiştirme evresi sırasında dişilere ve yavrulara yiyecek sağlamak için erkekler avlanma sorumluluğunu üstlenir. Erkekler ve dişiler, yuvanın korunmasından sorumludur. Yavru yetiştirme evresinde yardımcıların gözlemleri bulunmamaktadır. Gençler, doğumdan sonraki ilk iki ay boyunca nadiren korunmasız bırakılır, ebeveynler toparlanmaya başlar. Gençler doğumlarından 4 ila 5 ay sonra kendilerine bakmaya başlayabilirler. Çevreyi tanımak adına tek başlarına keşfe çıkarlar. Genellikle muson mevsiminin başlangıcı ile bolca ava çıkarlar.

Düşük nüfus yoğunlukları nedeniyle, vahşi Bengal tilkilerin ömrü hakkında net bir bilgi yoktur. Ortalama ömürleri Vulpes türleri ile paralel çizgidedir. Bu da 10 ve 12 yıl arasıdır. Ölümlerin en önemli nedeni, insanlar tarafından avlanılması ve yine insan kaynaklı doğal ortamın bozulmasıdır. Bengal tilki populasyonları avın bulunabilirliği ile doğal olarak değişmektedir. Bengal tilkileri insanlardan korkmazlar. Bu durum onları avlanmaya karşı savunmasız yapar.

Ev aralıkları, yuva çevresinde bir veya birkaç yuvadan ve yiyecek toplama alanından oluşur. Bu yuvalar karmaşık tünel sistemleri içerir. Genellikle 1 ila 7 giriş tüneli vardır, ancak 43 tünel içeren yuva bulunmuştur. Her yuva yeniden kullanılır ve kullanımla büyür. Bengal tilkilerinin ortak sesleri, topluluk alanında önemli bir rol oynayan haykırarak ağlamalı ses çıkarmalarıdır. Üreme mevsiminde, erkekler sabahın erken saatlerinde, akşam karanlığında ve geceleri yoğun bir şekilde ses çıkarırlar. Ayrıca avlanma ve yuva bölgelerini belirtmek için bu sesler kullanılır.

Bengal tilkileri böcekler, kuşlar ve onların yumurtaları, küçük kemirgenler, sürüngenler ve meyve ağırlıklı olarak beslenirler. Fırsatçı bir türdür. Yetişkinlerin birincil beslenmeleri böcekler olsa da, ortak avları ve yiyecekleri termitler, karıncalar, böcek kurtçukları, örümcekler, yumuşak tüylü sıçanlar, küçük hint alan fareleri, kirpi, kartal ve gri kekliklerdir. Bengal tilkileri, asya kurtları ve vahşi köpekler de dahil olmak üzere doğal yırtıcı grubundan kabul edilmektedir.
Bengal tilkilerinin av populasyon döngülerinde oynadığı rolün tam olarak anlaşılması için daha fazla araştırma yapılmalıdır. Güncel araştırmalar, tarım bölgelerinde serbest bölgelerdeki evcil köpeklerden Bengal tilkisi popülasyonlarına hastalık transferi potansiyelini araştırmaktadır.

*İnsanlar için Ekonomik Önemi (olumlu yönden)

Kürkleri için resmi bir ticaret yoktur, çünkü kürkleri düşük kalite olarak görülür, ancak olası tıbbi amaçlar için ya da takı aksesuarında kullanılmak üzere pençeleri, derileri, kuyrukları ve dişleri için öldürülürler. Bengal tilkileri ortopedi ve küçük kemirgenler gibi tarım haşerelerinin popülasyonlarını kontrol etmeye yardımcı olmaktadır. Vücut parçaları değerli malzeme kaynağıdır. Haşere popülasyonunu kontrol ederler.

*İnsanlar için Ekonomik Önemi (olumsuz yönleri)

Şu anda, Bengal tilkilerinin insan popülasyonlarına zararlı olduğunu gösteren hiçbir kanıt yoktur. Bu tilkiler tarımsal alanlarda yaşarken, kümes hayvanlarına ya da koyunlara saldırmalarına dair herhangi bir rapor bulunmamaktadır. Kuduz, distemper ve kalp kurdu taşıdıkları bilinir. Evcil hayvan hastalığına neden olur veya taşırlar.

Çevre ile insan etkileşimlerinden çeşitli tehditler vardır. Bengal tilkileri, habitat kaybına ve bozulmasına, zulümlere, patojenlere ve parazitlere bağlı doğal tür dinamiğindeki değişikliklere karşı hassastırlar. Hint Yaban Hayatı Koruma Yasası tüm vahşi hayvanların avlanmasını yasaklamıştır. Bengal tilkileri, yakalandıkları birçok yerde esaret altında tutuluyorlar. 2017 yılında, çeşitli hayvanat bahçelerinde 60 erkek, 50 dişi ve 43 genç bengal tilkisi vardır.

Yazar: Osman Uçar

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This div height required for enabling the sticky sidebar
Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :